Tjongejonge, wat een weekie! Poeh poeh… Overvolle concertagenda. Pulp in de Afas Live. Nooit live gezien, Jarvis Cocker c.s. Blijft helaas ook zo. Even een kosten-batenanalyse gemaakt. Ticket + vervoer + hapje + drankje = net iets teveel voor ‘Common people’ zoals ik. En te laat om onder de noemer ‘Help the aged’ een crowdfundingactie op poten te zetten om de boel te kunnen bekostigen. … Lees verder At home he’s a tourist
Het was ongebruikelijk rustig in de nachttrein. Alleen aan de overkant van het gangpad zat een meisje dat met haar handtas op schoot voor zich uit zat te staren. Er kwam een man met blond haar de coupé binnen. Hij leek even te twijfelen en ging toen tegenover het meisje zitten. ‘Leuke avond gehad?’ Het meisje zuchtte vermoeid en zei: ‘Ja hoor.’ De blonde man … Lees verder Dan ben ik toch geen dj joh
Tijdens het rijden door Hollandsche dreven, op weg naar een draaiklus, hebben plaatmaat M. en ik ruimschoots de tijd om sfeervol te bullshitten. Over de zin – en vooral de onzin – van het leven, over muziek (en dan vooral over artiesten, optredens en festivals waar we nog niet dood gevonden willen worden en waar je lekker op kunt kankeren, de lijst is schier eindeloos), … Lees verder Bingo!
Bij een bijeenkomst in een andere stad over het falende popklimaat aldaar kon je er op wachten. Een deskundig panellid trekt van leer: ‘Rotterdam moet zich schamen dat er nog geen poppodium is’. Het is een geluid uit de echoput. Het beeld dat Rotterdam armoede lijdt omdat er geen podium meer is dat zich onder één merknaam kan meten met Paradiso of Melkweg, blijft zich … Lees verder Rotterdam láát van zich horen
Op een showcasefestival kijk je niet alleen bands, je probeert ook zoveel mogelijk praatjes te maken met mensen die op de een of andere manier iets voor je zouden kunnen betekenen. Dat is beslist niet mijn specialiteit, maar afgelopen weekend ging het best aardig. Op The Great Escape kwamen we een hoop lieve mensen tegen die allemaal zoveel vriendelijks over Left of the Dial te … Lees verder Jij bent lelijk toch?
Tot de talloze zegeningen die het Limburgse land telt, mag ook een aantal gratis popfestivals worden gerekend. Deze entreevrije evenementen zijn zowel voor meerwaardezoekers als voor optredende bands vaak een uitdaging, want het gros van het publiek komt niet noodzakelijkerwijs voor het muzikale aanbod. Zo is er op Hemelvaartsdag Urpop, een festival dat al vier decennia een vaste waarde is in het bronsgroene poplandschap. Een … Lees verder There’s a tear in my beer
Donderdag vertrekken we naar een Brits festival. De afgelopen twee jaar hebben we daar steeds een borrel gegeven voor alle aanwezige bands die ook op Left of the Dial hebben gespeeld, of die voor de eerstvolgende editie waren bevestigd. Dat Britse evenement staat bepaald niet bekend om hun gastvrijheid naar bands toe, dus het leek ons een sympathiek gebaar om een paar uur lang alle … Lees verder Profiteurs
‘Ground floor: perfumery/Stationery and leather goods/Wigs and haberdashery/Kitchenware and food/Going up. First floor: telephones/Gents’ ready-made suits/Shirts, socks, ties, hats/Underwear and shoes/Going up. Second floor: carpets/Travel goods and beddings/Materials and soft furnishing/Restaurant and teas/Going down.’ Wie bovenstaande tekst kan herleiden tot het bijbehorende liedje, is waarschijnlijk net als ik ‘of a certain age’. Het is de herkenningstune van de oude Britse komische serie Are you being served? (‘Wordt u … Lees verder Are you being served?
In de metro zaten twee jongens achter me over muziek te praten. Ik had ze niet zien binnenkomen, dus ik had geen idee hoe ze eruitzagen. Ze praatten alleen maar over artiesten die mij niks zeiden. Ik begon even te twijfelen aan mijn muziekkennis, totdat het me duidelijk werd dat ze het over obscure remixen van techno-artiesten hadden. Daar weet ik inderdaad helemaal niks vanaf. … Lees verder Vingerafdruk
Dat de tijden van babyborrels en beschuit met muisjes voorbij zijn, is me inmiddels duidelijk. De afgelopen tien maanden verruilden binnen mijn familie liefst vijf dierbaren het tijdelijke voor het eeuwige. Allemaal 80+, dus van een wiegendood was geen sprake, maar toch. Daarnaast ontvielen me links en rechts nog wat meer of minder bekenden. Dat betekent dat ik wat uitvaartplechtigheden achter de kiezen heb. Het … Lees verder Who by fire
MuziScene magazine 