Hou jij net als wij van gitaren en alternatieve electro en vind je het leuk daarnaast af en toe een apart uitstapje te maken? Volg dan de MuziScene route op MoMo 2025. Donderdag: Makkelijk zat, je hoeft alleen maar naar Rotown en kunt daar lekker bijven hangen voor:20 uur – Rotown – Cardigan Inn – Dead Letter-achtige postpunk, Iers, klinkt als al die andere postpunk-adepten … Lees verder De MuziScene-route op MoMo 2025
Hè hè. De release van hun debuutalbum moest in Paradiso in Amsterdam worden gevierd. Sindsdien zijn ze op de ‘nooit meer thuis tour’ op andere plaatsen in Nederland en overal en nergens in Europa. Ein-de-lijk is thuisbasis Rotterdam dan aan de beurt. Onder auspiciën van Rotown, in Annabel. Foto’s: Jayno Berkhoudt Lukas Jansen roept het zelf nog maar eens in herinnering: het is zo’n twee … Lees verder Tramhaus in overdrive
Pakweg een jaar geleden ging The Ex weer op pad. ‘Heel hongerig om weer te beginnen’, vertelde Terrie Hessels MuziScene met een opwinding die voelbaar was. Na een korte intermezzo speelden ze weer live en in het afgelopen jaar hebben we ze allemaal weer eens kunnen zien in binnen- en buitenland. En dus is het heerlijk om die nieuwe liedjes die ze tijdens die nieuwe … Lees verder The Ex – If Your Mirror Breaks
Het album van Bon Iver, de band onder aanvoering van Justin Vernon, bestaat uit twee delen. Sable vertegenwoordigt de donkere zijde, komt voort uit afzondering. Fable heeft alles van doen met verliefdheid, contact met mensen, open staan voor ervaringen. En toch horen ze onlosmakelijk bij elkaar, die donkere zijde, het worstelen met kenmerken van jezelf die contacten in de weg kunnen staan, en de belofte … Lees verder Bon Iver – Sable, fable
Josephine Odhil kennen we nog van The Mysterons, en het speelse magnifieke album Meandering, uitgegeven door Excelsior Recordings. Zij nam de zang voor haar rekening in deze formatie bestaande uit louter jong muzikaal talent studerend aan het conservatorium. Sindsdien timmert Josephine van Schaik aan de weg met verschillende projecten en solo-albums onder de naam Josephine Odhil. Monstera is haar nieuwste kindje, en die mag er … Lees verder Josephine Odhil – Monstera
V2 Records was er mooi op tijd bij, toen ze een aantal jaren terug Marathon strikten. Kay Koopmans, Lennart van Hulst en Nina Lijzenga kenden elkaar sinds de middelbare school maar hadden in feite nog niet veel op het palmares. Ik zag ze vers geboekt door V2 in Paard Café, en wat vooral beklijfde was de inzet waarmee het trio – toen nog eigenaardig genoeg … Lees verder Marathon – Fading Image
Zo hier en daar zijn er nog van die kleine plekjes waar moedig weerstand wordt geboden. Daar spelen bands nog steeds pure emo, zoals ze dat deden in de jaren negentig en begin van deze eeuw. Ergens in Montreal in Canada is er zo’n plek, en daar huist The Last Mile, en die gasten houden vast aan de hoop dat het genre in zijn oorspronkelijke … Lees verder The Last Mile – Holding On To Hope
In 2024 verdwenen er volgens het Algemeen Dagblad rond 60 festivals in de culturele sfeer. Gratis toegankelijke popfestivals vielen bij bosjes om zoals Westerpop in Delft en Parkpop in Den Haag. Recent werd bekend dat ook Metropolis in Rotterdam met het wegvallen van een deel van de structurele subsidie niet meer levensvatbaar is. Maar er is ook goed nieuws: Werfpop in Leiden heeft een jaar … Lees verder MuziScene Podcast: Wat is er aan de hand met de (gratis) festivals?
Het heeft de vriendinnen Etta Friedman en Allegra Weingarten die elkaar ooit op school ontmoetten, niet echt meegezeten. Sinds 2018 serveren ze elke twee jaar uitstekende gitaarplaten. Uit de sound die ze sinds de start ontwikkelden spreekt een liefde voor gitaarbands uit de jaren negentig met een grungy ondertoon, Veruca Salt om er een te noemen, maar vooral Smashing Pumpkins. Ze imiteren die vette muur … Lees verder Momma – Welcome to My Blue Sky
In stevige zwarte contourlijnen wordt de vorm van een stoel neergezet. Ingekleurd met heldere kleuren, zij het geen primaire. Het oogt zakelijk, maar de ronde lijnen doen daar tegelijk ook weer afbreuk aan. Zo is het in feite ook met de muziek die we al kennen van de Amsterdamse formatie Mich. De liedjes gaan recht op hun doel af, geen onnodige poespas. De lengte ontstijgt … Lees verder Mich – Chair
MuziScene magazine 