Het is even stil geweest rondom I am Oak, de Nederlandse indie-folkband onder aanvoering van singer-songwriter Thijs Kuijken. Opgericht in 2008, verscheen in 2010 debuutalbum On Claws. Vervolgens verschenen tot 2020 regelmatig nieuwe albums, met Osmosis, dat door OOR werd gekenschetst als “De mooiste verzameling nummers uit het toch al indrukwekkende oeuvre van I am Oak,” als hoogtepunt. Mede door de gedwongen corona-pauze, verloor Kuijken het gevoel van urgentie om te schrijven. Gelukkig begon het wel weer te kriebelen, en dus kunnen we weer genieten van een nieuwe I am Oak.

Dat Time Drifts anders klinkt dan Osmosis, is nauwelijks verwonderlijk, maar fans hoeven zich, hoewel het contrast tussen beide albums groot is, geen zorgen te maken. Time Drifts staat bol van introspectieve teksten, folky gitaren en dromerige melodieën, en is dus een I am Oakalbum pur sang. Goed, dat hadden ze dankzij singles als The Way I See It, Dreamt of You en No Known Known natuurlijk al kunnen bevroeden, maar er blijkt nog zoveel meer te ontdekken op dit album, dat het voelt alsof de band zich opnieuw heeft uitgevonden. Zachter, zo mogelijk nog introspectiever en hoewel nog steeds gitaargedreven, zijn er veel nieuwe klanken van nieuwe instrumenten te horen, waardoor het album weliswaar bescheidener, maar minstens zo rijk aanvoelt als Osmosis. 

De rode draad van Time Drifts is overduidelijk. Het bundelt de gedachten en persoonlijke worstelingen van Kuijken met grote en kleine tegenslagen, sociale en politieke onrust, oorlog en natuurlijk de pandemie. Toch slaagt hij erin om het eerder opbeurend dan mistroostig te laten klinken. Hoogtepunten zijn wat mij betreft Embers, Past and Future en Sight Unfolds.  

Embers volgt na het lieflijke en grotendeels akoestische Dreamt Of You. De intro met synths maakt dat ik telkens weer opveer, zodra dit nummer begint. De opbouw is magistraal en zorgt ervoor dat mijn aandacht geen moment verslapt. Zelfs toen ik het voor de eerste keer hoorde, klonk het tot in mijn merg vertrouwd. Op Past And Future is het met name de samenzang en tweede stem die weet te betoveren, terwijl de melodie weet te ontspannen als een aangenaam vertoeven op een parelwit tropisch strand, waar branding en het geruis van de wind door de palmbladeren elkaar aanvullen, in plaats van elkaar probeert te overstemmen. Sight Unfolds, tenslotte, is wat mij betreft de gedoodverfde volgende single. Het is een schitterend voorbeeld van hoe je folk en pop kunt laten samenkomen. Rijk gearrangeerd, is het zowel rustgevend als energieopwekkend. De drums zijn drijvend, de synth kalmerend, terwijl het basspel voelt al een bemoedigende schouderklop. 

Time Drifts, draait om zaken waar we geen invloed op hebben, waar we niets aan kunnen doen, maar die wel gebeuren. We kunnen er ons hooguit mee verzoenen, want de wereld draait door, terwijl tijd verstrijkt. Maar als er iets is dat Time Drifts ons echter duidelijk maakt, dan is het dat er veel moois is om van te genieten, te beginnen bij de twaalf nummers op dit album.