Facs – Wish Defense
Zesde album van Facs, nog gemaakt met Steve Albini, die als engineer betrokken was. En dat kun je horen. ‘In your face‘-productie die uitstekend past bij het noisy songmateriaal van het trio uit Chicago. En je hoort echt een trio; de overdubs zijn zo te horen tot een minimum beperkt, of werkt gitarist  Brian Case met loopers? Het is in elk geval alsof je live bij ze in de oefenruimte staat. Luister maar hoe de drums, bas en gitaar klinken in single Wish Defense. Er past maar een conclusie: blind kopen geblazen voor iedereen die genoot van het laatste album van Shellac, de laatste van Traams grijs heeft gedraaid, de (mogelijk) laatste concerten van Metz bijwoonde, en straks in het voorjaar naar Amsterdam trekt om The Jesus Lizard te gaan zien. Alternatieve rock uit de VS zoals het hoort. (Trouble In Mind Records / Konkurrent)

Heartworms – Glutton For Punishment
Als Dan Carey zich ergens achter schaart en wat er uitkomt op Speedy Wunderground wordt uitgebracht, spitsen wij onze oren. Heartworms, oftewel Jojo Orme, stond al eens in Rotterdam op de planken. De presentatie in oude legeruniformen, een fascinatie voor vliegtuigjes uit de Tweede Wereldoorlog; het springt allemaal in het oog. Er is dus uitgekeken naar het eerste album. Welnu, Glutton For Punishment is een album dat de proporties heeft die past bij een talent waar hoge verwachtingen rond leven. Dat wordt onderstreept met een zwaar op de maag liggend intro van zo’n veertig seconden, dat lijkt op een trailer van een verbluffend geanimeerde game waarin je monsters en aliens te lijf kunt gaan. Maar ook de acht tracks met liedjes op het album hebben een indrukwekkende rocksound meegekregen door producer Carey, groots genoeg om stadions te vullen. Luister maar naar Just To Ask A Dance. Maar een vette grootse sound maakt nog geen boeiende muziek. Vooralsnog weet Glutton For Punishment met hoekige postpunk en een gothic sausje – denk Zola Jesus of Nadine Sah – niet echt te pakken. Ook al heeft Orme een mooie heldere stem, het songmateriaal blijft muzikaal stug en lastig te doorgronden, of het is net te licht om echt impact te hebben, zoals Extraordinary Wings. Alleen Warplane steekt er door het refrein en de opgejaagde sfeer positief uit. Toch is het voor liefhebbers die bij willen blijven verplichte kost om te checken. En wie weet blijken het groeiers als je volhoudt. (Speedy Wunderground / [PIAS])

Decius – Vol. II Splendour & Obedience
Supergroep mag je het wel noemen. Decius bestaat onder andere uit leden van Fat White Family en Warmduscher. De kenner weet genoeg. Doe je dansschoenen maar aan voor je de plaat opzet, wat de soepele dansbeats vliegen je werkelijk om de oren. Met een prettige retro feel in de gebruikte sounds en beats. Ze putten inspiratie uit house, disco en techno en stellen zo een lekker album samen waarop je een lange nacht kunt reeeeeeeeeeeven! Het heeft soms wat weg van het hedonistisch feest van !!! of The Rapture. Luister maar naar Queen of 14th St. Lekker joh! (Leaf / Konkurrent)

Circa Waves – Death & Love Pt 1
Circa Waves kennen we nog van hun scherpe punkrockplaten zoals Young Chasers uit 2015. Frisse gitaarpop zoals het hitje T-shirt Weather, waar de energie uit gutste. Maar die jaren lijken voorbij. De Scousers maken nu meer de indruk een ‘pretty boy-band’ te zijn die licht commercieel, goed in het gehoor liggende pop maakt. Maar alle respect daarvoor, binnen dat genre scoren ze nog steeds met prima liedjes, zoals Like You Did Before of We Made It. Muziek voor adolescenten die dit voorjaar verliefd worden. ([PIAS])

Guided By Voices – Universe Room
17 liedjes in amper veertig minuten. Robert Pollard is terug in 2025 en verzamelt op een lp alles wat er uit zijn altijd ideeën vurende brein komt. Niks nieuws onder de zon. Echt niks. Het zijn weer 17 liedjes met een kop en een staart waar in feite niks te veel in gebeurt. Geen nodeloze herhalingen, het is wat het is. Met gierende gitaarsolo’s, gruizige slagpartijen, pompende drums, en heel soms ineens een zoet strijkje om de sfeer in een lied ineens om te draaien van guur naar sprookjesachtig. Heerlijk toch, zo’n liedje als Fly Religion met van die overgangen die het onmiddellijk herkenbaar Guided By Voices maakt! Of als Pollard een zacht kantje van zijn karakter laat zien in prachtig Dawn Believes. Blijft boeien. Toch? (GBV Inc Records)

Sharon Van Etten & The Attachment Theory – Sharon Van Etten & The Attachment Theory
Sharon Van Etten slaat de handen ineen met haar band The Attachment Theory. Dat klinkt dan een beetje raar als je dat leest, maar wat wordt bedoeld is dat de songer-songwriter dit album in nauwe samenwerking met de bandleden drummer Jorge Balbi, bassist Devra Hoff en multi-instrumentalist Teeny Lieberson heeft gemaakt. Opgenomen in Londen. En het resultaat is net iets meer rock&roll, net wat harder en grover dan je van Van Etten gewend bent. Bij vlagen ook elektronischer, luister bijvoorbeeld naar single Southern Life of met name albumopener Live Forever. Maar verdomd, laat ze die samenwerking maar in ere houden, want het resulteert is een raak popalbum met rauwe roesjes en perfecte liedjes (luister eens naar lieflijk maar o zo mooi Afterlife). Hoogtepuntje op het album van een andere orde is zeker ook dansbaar I Can’t Imagine (Why You Feel This Way). En haar fenomenale stem komt in dat rockbadje misschien wel beter tot zijn recht dan ooit. (Jagjaguwar / Konkurrent)