Be My Reactor is alweer het derde album van de Amsterdamse indiepoppers luisterend naar de naam EUT. Toch is het ook een primeur, want het is zijn eerste compleet zelfgeproduceerde plaat, grotendeels geschreven en opgenomen tijdens de coronaperiode, zodat de band vrij van deadlines en tourschema’s volop kon experimenteren. Daarvoor schafte de band allerlei synthesizers aan en maakte zich al liedjes schrijvend die nieuwe instrumenten eigen, hetgeen heeft geleid tot een iets ander geluid dat we gewend zijn, al blijft de basis mede door de karakteristieke stem van zangeres Megan de Klerk grotendeels overeind. 

Be My Reactor klinkt minder zorgeloos dan voorganger Party Time. Niet gek, als je bedenkt dat we hier met een (post-)coronaplaat te maken hebben. En dat heeft natuurlijk ook alles te maken met de thema’s die de band aansnijdt. Centraal staat dat je niet alles kunt wegdansen en dat het soms beter is om jezelf te confronteren met de minder zonnige kanten van het leven. Inmiddels zijn er vier singles, van het album getrokken en verscheen er een ep als voorbode van het album.  

De ep, die Start Something heet, opent met de vierde albumtrack, San Francisco, het eerste nummer waarmee EUT meer klinkt zoals op de eerste twee albums, omdat er vergeleken met de overige nummers tot dan toe meer gitaar in zit. Het wordt gevolgd door I’m Hugry, een broeierige en zwoele track, waarmee de band even wat gas terugneemt aan het einde van de A-zijde van het album om op de B-kant vol gas van acquit te gaan met de meest recente single Please Don’t Look At Me, dat wordt gevolgd door het meer donkere en meer op gitaar leunende My Imagination, dat een prettige oorwurm is.  

Hoewel de meeste nummers op het album alleen al door hun lengte prima singles zijn, sluit EUT Be My Reactor af met twee nummers van vier minuten lengte. Zowel This Could Be The Last Time als In Time zijn wat trager en weten minder eenvoudig te boeien dan bijvoorbeeld het springerige Pink Riddles of de gevarieerde albumopener en single van het eerste uur, het bijna een jaar geleden uitgebrachte Step By Step. Toch levert de band met het door Adam ‘Atom’ Greenspan (Yeah Yeah Yeahs, Arcade Fire, Bloc Party) afgemixte album wederom een leuke popplaat, die je overigens alleen vanwege de prachtige cover al zou aanschaffen.