The World Of Dust – Gaman

Een jaar na het verschijnen van conceptalbum True Sound komt Stefan Breuer, de drijvende kracht achter The World Of Dust met opvolger Gaman. De titel is Japans voor ‘het schijnbaar ondraaglijke toch met geduld en waardigheid (ver)dragen’. Ik hoor u denken: Ai, geen vrolijke kost dus. En dat kan ik beamen.  

Muzikaal zit het goed in elkaar, maar de folkachtige akoestische muziek die grenst aan slowcore is ronduit mistroostig en dan heb ik het nog niet over de gezongen teksten. Breuer zingt over het gevecht van een jonge vader en artiest om het hoofd boven water te houden ten tijde van een pandemie in combinatie met een klimaat-en economische crisis. En dus is dit laatste album van The World Of Dust wederom een persoonlijk album. 

Hoewel verveling op de loer ligt tijdens het beluisteren, zijn er ook lichtpuntjes. Neem de trompet door Noël Hofman op instrumental Elliott, waardoor het nummer ronduit lekker weg luistert, mede ook door het ritme van de percussie. Het zou zelfs wel langer mogen duren. Ook verrassend is de zingende zaag door Ellen Evers in Apocalypse, die er subtiel voor zorgt dat we toch even extra onze oren spitsen.  

Single Trasenster opent het album en gaat over het vinden van rust in jezelf, terwijl dat door de buitenwereld waar je tenslotte ook deel van uit maakt niet altijd gemakkelijk wordt gemaakt. Welnu, het wordt de luisteraar ook niet altijd gemakkelijk gemaakt, maar daar staat tegenover dat wie zich kan focussen op de muziek in bijvoorbeeld Serapeum heerlijke ritmes voorbij hoort komen. Hierdoor nestelt, dit nummer zich naast bovengenoemde Elliott in mijn top drie van meest aansprekende nummers van Gaman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s