Pale Waves – Unwanted 

Op zijn derde album klinkt de Britse band Pale Waves Amerikaanser dan ooit. Heel verwonderlijk is dat niet, want de band rond zangeres Heather Baron-Gracie dook voor Unwanted te Los Angeles de studio in met producer Zakk Cervini (o.a. Blink-182 en Machine Gun Kelly). Het resultaat is een dertien nummers tellend pop-punkalbum dat een stuk steviger klinkt dan eerder werk van de Mancunians. Zeg maar dag synthesizer en hallo gitaren. En dan bedoel ik niet van die vrolijke, hoge klanken, maar stevige riffs met distortion en power chords. 

Ik kan niet zeggen dat ik door dit album meteen fan ben, maar doordat de nummers nu meer gitaar georiënteerd zijn en ik er wel wat van Paramore en Sum-41 in terug hoor, kan ik niet ontkennen dat ik Pale Waves meer ben gaan waarderen. Het is natuurlijk sowieso positief dat een band zich ontwikkelt, en ja als het dan meer mijn straatje is… 

Van meet af aan zit de vaart er goed in. Lies is een uitstekende opener, over een break-up, maar dan zonder tranen en met ballen; energiek en dynamisch. The Hard Way is geïnspireerd door een meisje dat bij Baron-Gracie in de klas zat en die zo werd gepest, dat ze zelfmoord pleegde. Titelsong Unwanted is zwaar van power chords en net als You’re So Vain en Only Problem worden die gelardeerd door pop-punkriffs.  

Ondertussen is ook duidelijk waarom voor deze albumtitel is gekozen. Baron-Gracie zegt daarover: “Almost everyone has felt like they don’t belong, or has been made to feel like they’re not good enough. That’s a consistent theme that I’m seeing from our fans – that their family doesn’t approve of them, or their friends have disowned them because they’ve come out. So Unwanted had to be honest, provocative and  loud. Not only thematically, but in the music as well.” 

Nou, dat laatste klopt zeker, want Jealousy bijvoorbeeld is een stevig rocknummer met dito riffs. En hoewel The Hard Way rustig begint, culmineert het nummer halverwege in snerpende gitaarsolo’s en opzwepende drums. Natuurlijk kent het album ook rustpuntjes zoals het relatief bezadigde Alone, of Numb, waarop we alleen Baron-Gracie op gitaar horen, terwijl ze heel dramatisch zingt, met flinke uithalen en i de semi-akoestische hekkensluiter So Sick (Of Missing You).  

Toch is overduidelijk dat Pale Waves een album heeft willen maken met knallers, die live niet alleen heerlijk moeten zijn om te spelen, maar ook om te luisteren. Want laten we wel zijn, eigenlijk bevat Unwanted voornamelijk pop-punknummers ‘met een randje’, en dat is op zijn tijd best lekker.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s