Mule Jenny – All These Songs Of Love And Death 

All These Songs Of Love And Death bevat voor mij een absoluut hoogtepunt. Het betreft de single Cross The Line, die als tweede op het album te horen is. Doordat ik dit nummer hoorde, wilde ik de plaat recenseren. Dat de lat der verwachtingen daardoor hoog – misschien te hoog – werd gelegd, kon ik niet weten.  

Mule Jenny is het project van Etienne Gaillochet, de drummer en zanger van We Insist!, waarmee hij al meer dan twintig jaar succesvolle albums maakt. Parallel aan dit solo-debuut ontwikkelde hij een theatervoorstelling waarbij livemuziek wordt gecombineerd met dans. De eerste uitvoering door drie muzikanten en drie dansers staat gepland in april 2022 en trapt een tournee door Frankrijk af. 

All These Songs Of Love And Death ontstond door te experimenteren. Gaillochet gebruikte hiervoor reeds bestaande nummers die hij al geruime tijd onderhanden had, zonder dat hij ze had afgerond, ook omdat hij geen vastomlijnde compositiemethode had gebruikt. Om te beginnen nam Gaillochet instrumenten ter hand, die hij altijd al had willen bespelen. Gitaar en basgitaar vormen het uitgangspunt, al gebruikte hij voor het componeren ook vibrafoon, zoals bijvoorbeeld in het eerste nummer, In The Classroom, prominent is te horen. 

Het resultaat is een verzameling nummers die wordt gekenmerkt door ongebruikelijke compositie. Bas en drum lijken tegen elkaars stroom in te zwemmen, waardoor ruimte ontstaat voor de zang en gitaar om ogenschijnlijk ook hun eigen gang te gaan. En toch komt alles dan weer bij elkaar, maar traditioneel is het zeker niet. Hoewel het album enigszins toegankelijk opent, is het voor de luisteraar verderop soms hard werken. Neem het experimenteel-jazzy We Won’t Make A Sound halverwege het album. De vibrafoon komt weer even buurten, maar vervolgens zijn het vooral tegengestelde structuren van gitaren en percussie waartussen Gaillochet zijn teksten ten gehore brengt – echt zingen is het niet. Ook op The Petrels Are Gone lijkt het meer om de boodschap dan om de verpakking te gaan. Ik ben heel benieuwd naar de choreografie die erbij hoort. 

Als Mule Jenny brengt Etienne Gaillochet ons op de valreep van het jaar een interessant project. De avantgardistische jazzrock kent ondanks uiteenlopende onderwerpen als het einde van de westerse democratie, liefde, waanzin en dood toch een rode draad: de ritmes en de harmonieën zijn steevast complex en ongebruikelijk. Hoewel attractief en fascinerend, is dat mogelijk ook de achilleshiel van All These Songs Of Love And Death.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s