Parcels – Day/Night

Sinds het in 2018 verschenen debuut van Parcels – de band komt uit Australië maar opereert nu vanuit Berlijn – is er veel veranderd. De band heeft een stevige status, na overladen te zijn met complimenten voor hun eerste werk, en de wereld ziet er wat anders uit. Dat beschrijven ze door te refereren aan de start van het schrijven van nieuw materiaal. Dat deden ze in Australië, begin 2020. Australië stond in brand, en even later werd het huis waarin zij verbleven bijna weggespoeld door overvloedige regenval en moesten ze de veranda delen met gevluchte dieren; spinnen en de huisslang. En niet lang daarna was er sprake van een virus. ‘It’s hard to explain, the process has felt like a crazy, two year long, psychedelic therapy session for 5. These records were cathartic, in the way that sometimes leaves you more confused than before, but in a good way‘, vat de band samen.

Tegenstellingen genoeg, niet alleen in de wereld om hen heen, maar ook in hun persoonlijk leven. Het leven is een groot vat tegenstellingen, als dag en nacht. Zo iets moet de gedachtengang zijn geweest toen het vijftal aan de gang ging met het opnemen van hun tweede album, en tegelijk maar hun derde, van over Day/Night spreken ze in meervoud. En dat mag, beide delen laten zich prima beluisteren als een afgerond album; deel twee iets meer introspectief dan het eerste. Het is dan ook een lijvig en indrukwekkend product: 19 songs verdeeld over twee albums, aangevuld met vier ingekorte single versies ruim anderhalf uur muziek.

Verklaar mij maar voor gek, maar cognitief is er iets in mij dat zich verzet tegen het idee dat een band uit de Level 42-categorie een soort lijvig conceptwerk aflevert met diepzinnige gedachten erachter. Het begint al met de cover: we zien op het oog dezelfde persoon in jonge versie (in kleur) en een stukje ouder (in zwartwit). Dat suggereert al zoveel, een levensverhaal, een pad dat is afgelegd, dat zet je op een andere manier aan het luisteren naar de swingende harmonieuze pop van Parcels. Op zoek naar de inhoud van de pretentie. En die begeeft zich getuige de beschrijving van de band zelf niet alleen op het milieu- en klimaatpad, maar gaat ook over mensen, karakters, relaties, nostalgie: is er een zwaarwegend onderwerp dat Parcels hier niet probeert te raken?

Dan eerst maar eens met de buik luisteren, de ratio even uit. Day/Night is een prima voortzetting van een band die weet wat ze wil: warme swingende muziek maken, soms zacht wiegend voor op een warme sofa, of mikkend op de gevoelige snaar als in Outside, dan weer met vette disco, gemaakt voor de dansvloer. Somethinggreater bijvoorbeeld komt zo uit de school van Chic en Nile Rodgers, de basloopjes lijken gepikt. Allemaal aalglad geproduceerd door James Ford (Arctic Monkeys, Foals) en gemixt door Owen Pallett. Lekker direct, niet te veel poespas, het klinkt of de band in je huiskamer staat te spelen.

Parcels is misschien wel de beste discoband van dit moment die de kunst verstaat om ons aan het dansen te krijgen en prachtige liedjes te schrijven met refreintjes die zich lenen om lekker mee te zingen. De paar gevoelige liedjes zijn mooi, maar geef mij toch maar de soms bijna geile dansnummers als zacht funkend Theworst Thing, uptempo (op z’n Curtis Mayfield’s) Cominbac, Somethinggreater en Famous (opnieuw knikje naar Chic). Australië mag dan in brand staan, maar met Day/Night op de draaitafel ben je in staat dat te vergeten. Je reinste hedonisme, je reinste escapisme. Onbedoeld natuurlijk, en een eigenaardige tegenstelling.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s