De dame achter de balie kijkt ons glazig aan. ‘Monsieur Cooper? Non, il n’y a pas de Cooper…’  

‘Vincent Furnier?’ proberen we vertwijfeld. Maar er verblijft ook geen gast met die naam in het Brusselse hotel. Enigszins paniekerig bellen we met de redactie.  

Kut, we zijn een dag te vroeg.  

‘Blijf daar maar,’ zegt de hoofdredactrice. We kopen een tandenborstel en een onderbroek en gaan de kroeg in. 

De volgende dag ontmoeten we Mr. Alice Cooper. Hij blijkt een reuze gezellige man. We hebben ’t over kamperen, hij heeft pas met zijn vrouw een camper gekocht.  

Niks geen nepbloed of andere gekkigheid. Wel maken we nog even een polaroid van hem en de journaliste terwijl hij haar wurgt. Ideetje van Alice.