John Carpenter’s Lost Themes III – Alive After Death

John Carpenter is een wereldberoemde regisseur van horrorfilms. In de jaren ‘70 en ‘80 maakte hij onder andere films als HalloweenThe Fog en Christine. Zijn laatste film is uit 2010 en heet The Ward. Behalve regisseur is hij ook componist. Onnodig te zeggen dus, dat hij veel muziek voor zijn eigen films schreef.  

Het idee achter het eerste Lost Themes album uit 2015 was een soundtrack te maken voor de films in je hoofd. Dat idee is niet losgelaten voor de delen II (2016) en III (2021). De muziek is dus geen score voor een bestaande film, maar doet een beroep op de fantasie van de luisteraar. Op Weeping Ghost, de eerste single van Lost Themes III, roept een synthesizerlijn dezelfde griezelige, dreigende sfeer op als in zijn horrorfilms. Hetzelfde geldt voor de opener van het album, de titelsong Alive After Death.  

Net als bij de eerste twee Lost Themes-albums werkte Carpenter samen met zijn zoon, toetsenist Cody Carpenter en peetzoon, gitarist Daniel Davies. ‘We beginnen met een thema, een baslijn, een pad, iets dat goed klinkt en ons naar de volgende laag leidt,’ heeft John Carpenter over het totstandkomingsproces van de nummers gezegd. ‘Van daaruit blijven we dan gewoon toevoegen. We begrijpen elkaars sterke en zwakke punten, hoe te communiceren zonder woorden (…)’  

Alle nummers op het album, tien om precies te zijn, roepen als het ware een eigen universum op. Dat de muziek hard, het liefst met een goede koptelefoon op, gedraaid moet worden lijkt ons vanzelfsprekend. Met gesloten ogen luisteren is ook geen overbodige luxe. Wat dan echter opvalt is hoe kort de nummers eigenlijk allemaal zijn. Zit je net midden in een spannende film, moet je weer schakelen naar een volgend fragment.  

Liefhebbers van meeslepende gitaarsolo’s kunnen hun hart ophalen tijdens bijvoorbeeld Vampire’s Touch, al is het toch synthesizer wat de klok slaat op dit album. Net wanneer je denkt dat dat wat eentonig wordt, is daar The Dead Walk, dat enigszins gothic klinkt en zowaar dansbaar lijkt, al had hier van ons ook wel wat meer (bas)gitaar en een iets zwaardere drumbeat onder gemogen.  

Alles op een rijtje zettend, komen we tot de conclusie dat Lost Themes III – Alive After Death een aardig album is, dat echter tekortschiet om lyrisch over te worden. In veel platencollecties zal het een buitenbeentje vormen. Misschien is het ook gewoon een album voor nerds.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s