grandson – Death Of An Optimist

Jordan Edward Bejnamin brengt onder de naam grandson (ja, volledig met kleine letters) muziek uit sinds 2016. Nadat hij een aantal singles uitbracht die miljoenen keren werden gestreamd, bracht hij sinds 2018 elk jaar een EP uit bij Fueled By Ramen, een dochter van Warner Music. Met de release van zijn eerste langspeler stapt hij uit zijn eigen schaduw. Voor wie grandson nog niet kent is het misschien even wennen, de gelikte, uiterst dansbare mix tussen (alternative) rock, rap, hiphop en edm. Wellicht komt dat door het hoge College-gehalte, goed in het gehoor liggend maar maatschappij-kritisch sociaal bewogen. Death Of An Optimist is verrassend en klinkt toch vertrouwd. Uiteindelijk kwam ik tot een lijstje artiesten waar grandson me op deze plaat soms doet denken. Puur ter referentie overigens, want de jonge Canadees/Amerikaan klinkt absoluut authentiek.  

Vanaf de intro heeft grandson mij bij mijn lurven en zit ik op het puntje van mijn stoel. Beck? denk ik bij In Over My Head. Ik laat de gedachte even los bij Identity, maar bij Left Behind, dat begint als een akoestische rocksong, met een aanstekelijk deuntje dat zich lekker laat meefluiten en Dirty, komt toch die naam weer boven borrelen. Via de interlude The Ballad of G and X word ik meegevoerd naar We Did It, een heerlijke crossover in in de stijl van Linkin Park.  

Van WWIII krijg ik zin om Eminem nog eens terug te luisteren. Het nummer gaat vrijwel naadloos over in Riptide, dat een dermate hoog Linkin Park-gehalte heeft, dat ik op onderzoek uitga. Wat blijkt: het is mede-geproduceerd door Mike Shinoda, de rapper en medeoprichter van die Californische formatie. Met mijn handjes naar het plafond pompend vier ik mijn gelijk met Pain Shopping, dat meer hip-hop dan rock is en zich uitstekend leent voor een feestje. 

De vaart zit er goed in op Death Of An Optimist. De gemiddelde lengte van de nummers ligt rond de drie minuten en daarmee zijn ze alle single-waardig. Overigens geldt dat niet alleen de lengte, want hoewel Drop Dead wat rust brengt (op het aanstekelijke refrein na), is het evenals de outro, Welcome to Paradise, dat herinneringen oproept aan iLoveMakonnen, zeer geschikt voor menig dansvloer en diverse, al dan niet alternatieve, radiostations. 

grandson levert met Death Of An Optimist op de valreep van 2020 een tijdloos album af en als de creatieve muzikant zo doorgaat, zou hij zomaar een veelbetekenend stempel op de 20’s van deze eeuw kunnen zetten. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s