Molchat Doma – Monument

Laten we eerlijk zijn: als je een plaat uitbrengt op vrijdag de dertiende in het jaar 2020 dan mag de muziek niet té vrolijk klinken. Hoe duisterder en zwartgalliger des te beter eigenlijk.

Door: Ronald Klootwijk

Gelukkig voldoet het uit Minsk afkomstige Molchat Doma volledig aan deze eisen. Op het derde album genaamd Monument trekt de band het geluid van hun eerste twee langspelers door. De muziek luistert weg alsof je met een tijdmachine naar de eighties bent getransporteerd. De donkerste krochten van dat tijdperk welteverstaan.

De synthesizers, stuwende baslijnen, duistere zang en drumcomputer vliegen de luisteraar om de oren. Des te knapper is het dat het desondanks niet gedateerd klinkt. De single Ne Smeshno met de Echo & The Bunnymen-achtige gitaarloop is hier meteen een goed voorbeeld van. Dat het niet één en al treurnis is bewijst het nummer Discoteque: vrolijk en uptempo. Molchat Doma mag dan vertaald ‘huizen zijn stil’ betekenen, maar die zullen dan niet lang stil blijven als je dit opzet, want het is onmogelijk om hierop stil te blijven staan.

Monument is een goed album en verdient het, net als de bevolking van Belarus, om gehoord te worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s