Palace Winter – Keep Dreaming, Buddy

Op afstand werken is heel gewoon aan het worden hè. Ja, je denkt gelijk aan corona en alle bureautypes die nu vanuit huis moeten vergaderen, maar dat op afstand was al langer in zwang aan het raken. En niet in het minst onder muzikanten. Ook de jongens van Palace Winter doen er aan. Op afstand hebben ze een jaar geleden een heel nieuw album bij elkaar gecomponeerd: Keep Dreaming, Buddy. Hun derde album inmiddels.

Caspar Hesselager werkte thuis in Denemarken en de Australiër Carl Coleman vanaf Tenerife. Vanuit die plekken wisselden ze demo’s uit. En wie dan denkt, dat wordt toch niks, die heeft het nakijken. Luister maar naar dit album vol sterke poppy songs, meestal gekruid met een flinke scheut stijlvolle elektronica.

De stijl van Palace Winter doet wat denken aan Noors Autopulver of Belgisch Zoot Woman. Met Autopulver deelt Palace Winter de zachte toets en melancholie, ten opzichte van Zoot Woman mist het duo te vaak het scherpe randje. Maar het duo deelt met de Belgen wel de elektronica en de perfect klinkende popsongs. Het mag dan ook niet als een verrassing komen dat op de plaat een gastrolletje is weggelegd voor niemand minder dan Jason Lytle. Dé man van Grandaddy houdt ook van de sounds uit keyboards en niet te ingewikkelde songs. Als er maar wel een fijn gevoel in steekt. En dat doet het, op Keep Dreaming, Buddy. En al helemaal in het bijna tranentrekkende liedje The Deeper End, waar Lytle een diep triest klinkende frase met dito boodschap There’s nothing more than this, I hate to let you know voor zijn rekening mag nemen.

Het is niet enkel triestigheid wat de klok slaat. Richard (Says Yes) is weer een liedje waar scheurende gitaren en een hoog tempo de leiding nemen, en dat klinkt meteen luchtiger: opwindend, meeslepend, stadionwaardige geluidsmuur. Kort daarvoor hebben we nog het instrumentaal titelnummer Keep Dreaming, Buddy om de oren gehad, dat juist een ingetogen en zachte weg kiest.

Het is die afwisseling en de prima songs die Keep Dreaming, Buddy van Palace Winter de moeite waard maakt om te leren kennen. Met een enkel liedje dat je misschien altijd bij zal blijven. Maar is het een album met eeuwigheidswaarde? Nah, Keep Dreaming, Buddy!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s