Laura Veirs – My Echo

Het elfde soloalbum van Laura Veirs, de Amerikaanse singer-songwriter uit Portland, Oregon, gaat qua sfeer verder waar het tiende stopte. Is dat erg? Nee, eigenlijk niet. Laura’s zeer aangename stem maakt van ieder nummer op het jongste album My Echo een klein edelsteentje. Alhoewel er ook halfedelstenen tussen zitten. Maar daarover later meer.

Door: Ronald Houtman

De nummers zijn voornamelijk in 2019 geschreven. Het jaar waarin Veirs aankondigde te gaan scheiden van haar echtgenoot Tucker Martine, die het album produceerde. Zoals Veirs in uitleg bij het album zelf aangeeft: „It’s my ‘my songs knew I was getting divorced before I did’ album. My conscious mind was trying as hard as I could to keep my family together but my subconscious mind was working on the difficult struggles in my marital life.”

My Echo is onbedoeld autobiografisch en daarmee erg persoonlijk geworden. Veel emoties, behorend bij het gestrande huwelijk, hoor je in de nummers terug.

Het openingsnummer Freedom Feeling is meteen één van de beste van het album. De eerste regel, nee, de gehele tekst, vormt een schitterende opmaat voor het album. Het nummer is voldoende krachtig, voor Veirs’ doen, om een verwachtingsvolle toon te zetten. Helaas is het daarop volgende Another Space and Time een sfeerbreker. De sfeer daarin is erg luchtig, bijna als een ‘cruiseschipliedje’ en doet me helaas denken aan het programma ‘Easy Listening’. De tweede (mannen)stem had voor mij ook niet gehoeven.

Memaloose Island is dan gelukkig weer een uptempo song, die Veirs’ naam als folk/country singer-songwriter volledig eer aan doet. Ook Burn Too Bright valt in deze categorie. Lekker uptempo en een schitterende melodie die je vrijwel meteen ‘pakt’.

Andere songs (Turquoise Walls, End Times, Brick Layer, I Sing To The Tall Man) zijn simpelweg mooie luisterliedjes. Misschien wel het beste voorbeeld hiervan is All The Things; Niets meer of minder dan een vrolijk klein luisterliedje. Klein is dan figuurlijk bedoeld, want het nummer duurt bij drie-en-een-halve minuut.

Vapor Trails is in het licht van het gehele album een waardige afsluiter. Ook hier weer een passende tekst en daarmee een bijna sereen einde van het album.

My Echo is typisch Laura Veirs en zal door haar fans met open armen worden ontvangen. Het album kabbelt rustig voort, als een beek die van een grazige heuvel stroomt. Mooi is het zeer zeker en ook muzikaal zit het goed in elkaar, maar soms zou je willen dat het nét even rauwer of scherper wordt. Veirs heeft in het verleden wel bewezen dat ze dat kan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s