Sylvan Esso – Free Love

Het duo Amelia Meath en Nick Sanborn gaat verder op de ingeslagen weg op hun derde album Free Love. Meath opent a capella met What If en sluit de plaat ook zo af met Make It Easy, zo dichtbij klinkt haar stem dat het lijkt alsof ze het speciaal voor jou in je oor fluistert. Ze klinkt deze keer als Laurie Anderson in het overbekende Oh Superman. Behalve het effect over de stem dat Sylvan Esso hier gebruikt zijn ze sowieso schatplichtig aan Anderson, die ooit heel lang geleden ook experimenteerde met tot het bot uitgeklede muziek en elektronica.

Free Love is een naadloze voortzetting van het enigszins tegenvallende tweede album van Sylvan Esso What Now uit 2017. En eigenlijk is het unfair dat op te schrijven, want het ‘tegenvallende’ zit er in dat ze niet weer verrassen zoals bij het debuut en die uitbijter van een single Coffee. Zo charmant is moeilijk te evenaren, en zelfs Meath en Sanborn lukt dat niet meer. Ook niet op Free Love.

Sanborn heeft weer wat nieuwe geluidjes gevonden, weer wat nieuwe trucjes om geluiden te bewerken, en misschien dat hij in een enkel nummer nog dieper gaat in het weglaten van onnodigheden, nog meer minimalistisch durft te zijn. Maar in feite is er geen nieuws onder de zon. En Meath, die zangeres met een achtergrond in Amerikaanse traditionele folk en altijd rondlopend op schoenen met giga plateauzolen, die buigt haar stem nog altijd gracieus in prachtige bochten en geeft de elektronische achtergrond de melodie. Prachtig als altijd, maar ook hier geen verrassingen. De ooit vernieuwend klinkende combi van dubstep-achtige productie, vet klinkende elektronica en haar in de traditie gewortelde zangstijl is nu iets waar we aan gewend zijn geraakt. De nieuwigheid is er af.

Sylvan Esso doet me altijd denken aan Baloe de Beer in Jungle Book. Die beer kan zich bij het horen van een ritme niet inhouden en moét met zijn ronde billen schudden. ‘Daar gaat ik van hippen’, merkt de beer in de Nederlandse versie op. En zo is het met Sylvan Esso ook, en opnieuw op hun derde album: het is onweerstaanbaar maar tegelijk alleen ingehouden dansbaar. Nooit zijn er momenten om helemaal los te gaan. Orgastisch dansen is er niet bij, omdat de uitbundige momenten altijd te kort zijn.

Blijft het toch een feit dat Free Love een aanrader is om te gaan beluisteren voor liefhebbers van minimalistische elektronische muziek die je wel in beweging zet. Alles lekker compact in een pop-formule met liedjes die meestal rond de drie minuten duren en je geen tijd gunnen om je te gaan vervelen. Gewoon likkebarend lekker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s