The Pineapple Thief – Versions Of The Truth

The Pineapple Thief is inmiddels ruim twintig jaar aan de bak. In die tijd heeft de lat altijd hoog gelegen, maar met de komst van Gavin Harrison (Porcupine Tree, King Crimson) als drummer, nog ingehuurd voor Your Wilderniss uit 2016, maar als officieel bandlid sinds het in 2018 verschenen Dissolution, is die lat nog een stukje opgeschoven. Dat Versions Of The Truth in het verlengde ligt van bovengenoemde albums maakt dat een dilemma, zijn de verwachtingen niet te hoog gespannen?

Na een eerste luisterbeurt kunnen we niet anders dan concluderen dat dit waarschijnlijk het geval is. Naar progrock maatstaven zijn de nummers vrij kort. Wat rest zijn weliswaar indrukwekkende rocknummers, maar geen van die nummers weet op voorhand de show te stelen.

Het album opent met de titelsong, die zo het geen ballad is, er toch vrij dicht tegenaan schurkt. Met Break It All wordt stevig doorgepakt, maar daarna zakt het niveau weer naar aangename, doch niet heel stevige rock. Neem Driving Like Maniacs, dat heel anders klinkt dan de titel doet vermoeden. We worden voor het eerst aangenaam verrast door Leave Me Be en dat is niet in de laatste plaats door het sublieme drumspel van eerdergenoemde Harrison, die op dit nummer van meet af aan zijn stempel drukt. Ook Too Many Voices valt op, want het heeft een pakkende melodie en is met 3 minuut 17 een uitgelezen single kandidaat. Leuk en aardig natuurlijk, maar het valt in het niet bij het langste nummer van de plaat, Our Mire, met wederom een hoofdrol voor de drummer. Hij draagt het nummer en stuwt het van begin tot eind, waarbij hij geen onderdeel van het drumstel onbenut lijkt te laten.

Na meerdere luisterbeurten zijn we iets enthousiaster, maar is ook duidelijk wat er ontbreekt aan dit album: er is geen enkele uitschieter. Het tiental nummers is een mooie verzameling, maar biedt nauwelijks houvast voor een playlist. Het album staat als een huis, maar zal door het ontbreken van een hoogtepunt geen anker bieden om te beklijven. Zelfs het slotnummer, The Game, gaat uit als een kaars zonder zuurstof. Jammer, want in oktober staat deze geweldige band in Paradiso, maar met corona en alle risico’s van dien moest TPT toch met een beter visitekaartje komen om mij over te halen naar Amsterdam te reizen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s