The Conformists – Divorce

Twintig (!) jaar zijn deze jongens uit St. Louis al bezig met het maken van pure post-rock waarin ze vooral niet doen wat hun naam uitstraalt. Na wat bezettingswisselingen zijn ze met zijn vieren weer terug bij af. En maken heel consistent een nieuwe plaat getiteld Divorce waarop ze de ooit ingeslagen weg vervolgen. Minimalistisch tot op het bot, stuiterend en fragmentarisch, wars van elke conventie (doorgevoerd tot op de website van de band waar de biografie een zin telt: ‘The Conformists began in november of 1996’). Zes nummers lang is het voor de luisteraar zoeken naar de structuren, naar houvast zodat je gaat begrijpen waarom de muzikanten doen wat ze doen. En op welk moment. De eerste paar luisterbeurten ben en blijf je volledig gedesoriënteerd. Het lijkt alsof iedereen maar wat doet, op zelf gekozen momenten en in zelf bepaalde toonsoorten, om daarna ineens onnavolgbaar strak uit de hoek te komen. En dat is precies wat deze plaat fascinerend maakt. Maar ook vermoeiend.

Divorce is de vierde plaat van The Conformists en geproduceerd door Steve Albini. De kenners weten dan genoeg. The Conformists klinken als en horen thuis in het rijtje Fugazi, Shellac en Tar. De bijna valse spreek-zang, de metalige bas, de krassende gitaren; alles past netjes binnen het genre. Niet geschikt voor iedereen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s