Black Mountain – IV

Canadees Black Mountain trapt hun nieuwe plaat af met Mothers Of The Sun dat maar liefst 8 minuten. Dat leert in elk geval dat ze hun laars lappen aan alle adviezen van muziekmarketeers. De band rolt zich vol genoegen in jaren zeventig rock. Met composities vol twist and turns, stevig vrouwelijk vocaal werk van Amber Webber (ontegenzeggelijk gezegend met een goede strot) en toetsenpartijen die een extra smaakje toevoegen.

IV is, je raadt het al, hun vierde plaat en daarop zetten ze hun gekozen muzikale koers voort. Neem nu een nummer als Defector; dat rust op prettig analoog klinkende synthleads en in de zang een melodielijn die het geheel doet klinken alsof het zo is gepikt van Pink Floyd. Niet dat fans van Pink Floyd op deze plaat van a tot z tevreden worden gesteld, want de band uit Vancouver kopieert ook vrolijk uit andere beschimmelde vaatjes. Een scheutje Led Zep hier, wat Kansas daar, met nog een hintje van Jethro Tull toe.

Het klinkt allemaal smakelijk trouwens en zoekt nooit de grenzen op van de goede smaak, dus het luistert lekker weg. De band sluit af met Space To Bakersfield, dat 9 minuten klokt en bijna door de enkels zakt van de pretentie. Black Mountain speelt een aardig moppie op IV en slaagt er best aardig in om te klinken als voorbeelden uit lang vervlogen tijden. Typisch geval van knap gedaan, maar de vonk slaat niet over omdat het wat te netjes blijft en gewoon niet zo geniaal is als de voorbeelden die ze citeren. Are You Listening?, zijn de laatste woorden op de plaat. Ehh, noop, ik niet nog een keer, nee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s