The Coral – Distance Inbetween

Het Engelse The Coral timmert al sinds 1996 aan de weg, met wisselend succes. Ze worden gerekend tot de golf Britse bands die de gitaar weer oppakten begin deze eeuw. Alleen verweven zij de gitaarsound met een dosis relativeringsvermogen, humor, psychedelica, dansbare ritmes afgekeken van de dub reggae en ook nog een scheut Merseybeat. De band kreeg in 2008 een klap te verwerken toen lead-gitarist en talent Bill Ryder-Jones de band verliet. Er bleef een vijftal over dat nu een nieuwe plaat aflevert die naadloos aansluit bij het eerdere werk.

Opener Connector had een nummertje kunnen zijn van Queens Of The Stone Age, al is de versie van The Coral altijd iets ronder, wat minder hoekig en strak. Daarna verandert de sfeer toch enigszins en duiken we de sixtees in. White Bird is een liedje dat refereert aan de Britse beattraditie; een beetje psychedelisch, een beetje The Kinks. Ook in een ingetogen nummer als titelnummer Distance Inbetween ligt die sixtees-sfeer er duimendik bovenop; als een mix van Delfts Tee Set en Tom Jones. Single Chasing The tail Of A Dream is nog een van de meest uitgesproken Psychedelische nummers, mede dankzij de vervreemdende toetsenpartijen.

Distance Inbetween is een leuke popplaat voor liefhebbers van niet al te uitgesproken sixteespop met een goede dosis psychedelica.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s