Peaches – Rub

Beats, brommende bassen, vunzige teksten alsof je naar een pornofilm zit te kijken. Misschien is Rub van Peaches een ideale soundtrack om aan een potentiële partner die een hapje bij je komt eten je ware intenties maar direct helder te maken. Peaches is zo subtiel als op je eerste date je hand direct maar in haar of zijn kruis te steken.

Rub is een monotoon album geworden waar acht tracks lang niet veel meer gebeurt dan beats, bassen met slechts een enkele keer een hint van een toon en de teksten van Peaches die ze al evenzeer monotoon uitspreekt. Ook het meezuchten door voormalig Sonic Youth-bassiste Kim Gordon in openingstrack Close Up brengt hierin geen verandering. Pas aan het einde van de plaat komt er drie nummers lang nog wat kleur. Peaches zingt hier zowaar en dat levert direct de leukste nummers op: Light in Places, I Mean Something (met gastrol voor Feist) en Dumb Fuck.

Tja, wat moet je anno nu nog doen om op te vallen of te shockeren? Peaches wordt bewonderd voor haar lef en eigengereidheid. Maar dat weten we nu wel. Opnieuw een plaat die het moet hebben van vuilbekkerij over geslachtsdelen, dat maakt niet veel indruk meer. Hooguit zal deze plaat in een studentenclub de temperatuur nog hitsig laten oplopen rond de dansvloer, maar muzikaal is het weinig interessant. Reddingsboei is misschien nog Free Drink Ticket, dat door de teksten sinister klinkt en doet denken aan de wurgende onderhuidse spanning in films als Tape of klassieker Who’s Afraid Of Virginnia Wolf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s