New Order – Music Complete

In de BBC-docu Synth Britannia vertelt New Order-frontman Bernard Sumner dat de bandleden van wijlen Joy Division na het overlijden van Ian Curtis lange tijd in New York doorbracht en daar eindeloos in de dansclubs rondhing. Daar hoorden ze de eerste disco waarin volop gebruik werd gemaakt van synths, uiteraard ook I Feel Love van Giorgio Moroder en Donna Summer. Zou het niet geweldig zijn als onze muziek ook hier kon worden gedraaid, was het idee. New Order ontstond, gebruikte synths als belangrijk gereedschap, maakte dansbare muziek en de rest is geschiedenis. In 2015 komt de Engelse band terug met een album dat een hommage lijkt aan synthpop en het eigen repertoire.

Deze eeuw zijn alleen onregelmatig albums van New Order verschenen. Get Ready uit 2001 greep terug naar meer door gitaren gedomineerd werk van de band zoals op Power, Corruption & Lies. De nieuwe plaat Music Complete is in feite de eerste plaat is sinds Waiting for the Sirens’ Call uit 2005. Tussendoor verscheen wel Lost Sirens, een korte verzameling van nummers die de plaat uit 2005 net niet haalden. Op Music Complete grijpt New Order nadrukkelijk terug naar de synthpop en dan met name hun album Technique. Die plaat verscheen 1989 en daarmee zette de band de toon voor alles wat er rond de house in de jaren negentig zou komen. Pure elektronische opzwepende muziek die je danslustig maakt, maar natuurlijk altijd overgoten met die New Order-melancholie.

New Order heeft de laatste jaren nadrukkelijk de oren open gehad. Ze zetten de trend misschien niet meer, maar stemmen met de nieuwe plaat wel haarfijn af op de danstrend van het moment. Music Complete is één groot banier voor alles dat met disco, eurodisco en house te maken heeft. Opener Restless, nota bene ook de eerste single, wijkt sterk af van de rest van de plaat. Het lijkt een liedje dat zo van Get Ready af komt: meer een New Order ballade met een naïeve tekst waar gitaar en bas de hoofdrol spelen. Singularity vormt letterlijk en figuurlijk een brug tussen de gitaarliedjes en de elektronische danstracks. Maar daarna gaat het los. In het intro van Plastic stap je als het ware de transporter in om in een futuristische wereld te belanden. Als na pakweg een minuut de Blue Monday-achtige bassynth start is er geen stilzitten meer bij. Tutti Frutti is een pure hommage aan italodisco: zo camp als het maar kan, maar ook deze track swingt de pan uit en het refrein is om uit volle borst mee te zingen. En natuurlijk ontbreekt op een trendgevoelige dansplaat anno nu de funk niet. People On The Highline heeft een killing baslijn, Nile Rodgers-gitaarrifje en house-pianopartijtje: heerlijk disconummer. Noemenswaardig zijn nog gastoptredens van Iggy Pop, die met diepe bronstige stem als een modernday Edgar Allen Poe een verhaal vertelt, en ‘The Killers’ Brandon Flowers.

Music Complete is een verrassend sterke comeback van New Order als dansact suprême. En ook zonder ‘Hooky’ klinkt het zo New Order als het maar kan. Laat die oudjes maar schuiven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s