Jib Kidder – Teaspoon to the Ocean

Sinds Alanis Morissette kunnen we stemmen die bij elke ademstoot weer overslaan nog nauwelijks aanhoren. Tegelijk weten we sinds Alt J dat iemand die slecht, of laten we het voor de veiligheid houden op eigenaardig, zingt toch interessante platen kan maken. Jib Kidder doet allebei: én eigenaardig zingen én bij elke ademstoot overslaan. En dat is wat te veel van het goede en zit het luisteren naar de plaat Teaspoon to the Ocean danig in de weg. Op het toegankelijke singeltje Dozens na dringt de muzikale omlijsting nauwelijks tot je door dankzij het gejengel.

Jib Kidder, oftewel de Amerikaanse muzikant en kunstenaar Sean Schuster-Craig, maakt de afgelopen tien jaar in velerlei vormen wat hij ‘psychedelische collages’ noemt. Zijn thema is ‘dromen’. En dat probeert hij dus ook in muziek te gieten. Teaspoon to the Ocean is daarvan het resultaat: eigenaardige zang over meest rustige nummers opgebouwd uit vervreemdende lagen geluid en zenuwachtige drumpartijen.

Het zal wel voor de fijnproevers zijn. Of voor kunstcritici. Maar geef mijn portie maar aan fikkie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s