DriveByWire – The Whole Shebang

The Whole Shebang van DriveByWire is een ideale plaat als je met je motor weer eens bent gestrand en in de zeikregen langs de snelweg staat te wachten op de ANWB. Zet die plaat dan gewoon lekker hard op en alle in zwart leer gehulde leed is vergeten.

DriveByWire uit Enschede verwijst zelf naar onder andere The Stooges en Soundgarden om een beetje te duiden wat voor muziek zij maken, maar The Whole Shebang leunt toch nog het meest op lekkere vuige jaren-zeventig-rock, en dan vooral van het soort dat tapt uit bluesrock. Neem nu Kerosine Dreams, dat de plaat opent. DriveByWire trapt af met een discobeat die met een slimmigheidje snel genoeg wordt omgebogen naar een ZZ Top-achtige riff; heerlijk dampend stampend. Rotor Motor is gebouwd op een geweldige vette groove die vernietigend uitpakt na een fijnzinnig glijdend intro op gitaar. Horen we in die groove geen referentie aan Motorhead? En verdomd, bij het dromerige brugje in In This Moment moet je toch gewoon aan Heart denken?

DriveByWire bestaat uit frontvrouw Simone Holsbeek, eerder actief in onder andere Cords, Alwin Wubben op gitaar, Jerome Miedendorp de Bie op drums, Marcel Zerb op bas. René Rutten van The Gathering levert extra impulsen op de plaat op gitaar. De stem van Holsbeek is een van de sterke punten van de band uit het oosten van het land. Maar er wordt ook voorbeeldig gitaarwerk afgeleverd en de baspartijen van Zerb mogen er zijn.

The Whole Shebang is een prima plaat, veelzijdig maar met stevige smerige rock steeds het vizier. Veelzijdig dankzij psychedelische uitstapjes als in Woodlands, ongemakkelijke sferen als in Rituals en pure bluesrock in Voodoo You Do. Het is smaakzaak, er zullen mensen zijn die het juist rekenen tot de hoogtepunten op The Whole Shebang, maar de plaat zakt halverwege even in met River Run en Promised The Night. Het tempo gaat er uit, de vette groove verdwijnt en wordt verruild door luie bluesrock waar Holsbeek dan ook nog eens slepend gaat zingen. Die stembuigingen klinken als een gimmick die tegen kan gaan staan. De clichématige vertraging in de afslag van River Run doet dan de deur definitief dicht.

Maar de pure spierballenrock overheerst gelukkig en maakt indruk. Echt een puike plaat voor motormuizen, wat songtitels als Kerosine Dreams en Rotor Motor natuurlijk ook al suggereren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s