Exit Verse – Exit Verse

Hallelujah: Geoff Farina heeft de weg teruggevonden naar zijn elektrische gitaar en de rock ’n roll. De frontman van wijlen Karate – de band die ooit begon met een van de eerste en meteen beste emo-platen ooit en daarna langzaam evolueerde richting jazz – maakte de laatste jaren steeds rustiger muziek, steeds zachter, steeds minder navolgbaar en dreigde voor de eeuwigheid verloren te gaan. Tot hij – hallelujah – in Chicago een paar minder begenadigde muzikanten tegen het lijf liep die gewoon lekker een potje muziek met hem wilden maken. Om een lang verhaal kort te maken: Farina kreeg zo de smaak weer te pakken en vormde met drummer John Dugan en bassist Pete Croke Exit Verse. En hier ligt nu het eerste resultaat van lekker luid jammen in de oefenruimte: de debuutplaat getiteld Exit Verse.

Waar tegenwoordig bijna alle platen klinken alsof ze in een kathedraal zijn opgenomen – ze verzuipen in de reverb en staat bol van effecten – komt Exit Verse heerlijk eigenwijs met een plaat zonder enige opsmuk. Farina’s gitaar wordt een enkele keer stereo gedubbeld, maar dan hebben we de frivoliteit wel zo’n beetje gehad. En Thalia Zedek (van het legendarische Come) zingt op twee nummers een enkel lijntje mee. De begeleiding van Dugan en Croke beperkt zich puur tot ondersteuning van de gitaar-acrobatiek en Farina’s eigenaardige, maar als je er eenmaal aan gewend bent, bijzonder charismatische stem. Resultaat van die aanpak is een gortdroog klinkende plaat waar je alles hoort zoals het is bedoeld. Alsof je bij de jongens in de oefenruimte staat. Genieten, voor wie houdt van goed klinkende instrumenten. En als zo’n aanpak leidt tot zo’n wonderschoon resultaat, verdient die vaker navolging.

Exit Verse telt negen liedjes met een stevige rockinvloed. De eerste track Under The Satellite begint met een gitaarriff waar Cheap Trick wel raad mee zou weten. Farina keert dus niet terug naar de emo. Overal klinken invloeden uit jaren zeventig rock door vermengd met Karate verwante geniale gitaarloopjes en Farina’s soleerstijl. Het zijn allemaal luchtige en opgeruimde, ja, bijna vrolijke liedjes. De gortdroge aanpak zet automatisch de liedjes in de schijnwerpers. En op een enkele uitzondering na zitten alle nummers knap in elkaar met tegendraadse tellingen en accenten met haakse hoeken. Op een enkele te platte rocker na zoals Perfect Hair. Toch zijn alle ingrediënten zijn aanwezig voor een stevige groeiplaat.
De nummers waar Thalia Zedek meezingt – de singels Seeds en Silver Stars – zijn zonder meer de meest geslaagde liedjes. Ze moeten Seeds maar eens in de supermarkt opzetten; krijg je niet meer uit je kop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s