The Juan McLean – In A Dream

Met het jammerlijk verscheiden van LCD Soundsystem is het nog wachten op een waardige opvolger. De beste kanshebbers zijn uiteraard de vele spinoffs met leden van LCD Soundsystem of muzikanten die een blauwe maandag live hebben meegespeeld. En voor in die rij staat dan uiteraard The Juan MacLean, samen met LCD Soundsystem ooit toch de kern van de stal van artiesten van DFA.

The Juan MacLean wordt gevormd door dj en enfant terrible John MacLean en Nancy Whang, toetsenist bij LCD Soundsystem. In A Dream is officieel het zesde album van het duo dat daarnaast, zoals dat hoort in dit genre, een enorme lijst aan singels en remixen op hun naam heeft staan. En ook dit album zal weer een stroom aan randproducten met zich mee gaan brengen waar dj’s naar harte lust mee kunnen spelen.

In A Dream biedt een caleidoscoop aan electronische muziek met heerlijke vette analoge synths in de hoofdrol. Met een vette knipoog naar de jaren tachtig roepen de nummers associaties op met bijvoorbeeld Italo-disco, Divine en The Human League. Het album klinkt bijna als een staalkaart van populaire electro uit dat decennium. Niks mis mee.

Als je danceacts kunt opdelen in diegene die zich richten op muziek voor de dansvloer – lange nummers met veel repetatieve elementen en een dreunende kickdrum – en zij die dansbare luistermuziek maken, dan fladdert The Juan MacLean daar een beetje tussendoor. In A Dream telt een aantal lange tracks die hun uitwerking op de dansvloer niet zullen missen, zoals de ruim 8 minuten klokkende opener A Place Called Space die draait om een Divine-achtige synth-sequence en – verrassend – Van Halen-achtige gitaren. Maar op de plaat komen ook puntige liedjes voor met een duidelijke songstructuur en heldere zanglijn. A Simple Design klinkt mede door de naïeve zang van Nancy Whang verdomd als een Human League-hitje.

In A Dream is een fijne dansplaat die heerlijk klinkt en leuk is om naar te luisteren. Zwakke punten zijn de wat koele en afstandelijke zanglijnen en povere teksten. Dat beetje extra dat een dosis passie in de zang kan brengen, denk aan James Murphy, dat mist The Juan MacLean. Die daarmee geen serieuze kandidaat zijn om het gapende gat dat LCD Soundsystem heeft achtergelaten te vullen. Als ze dat al zouden willen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s