Rival Sons – Great Western Valkyrie

Vuig en vet. Rival Sons uit Long Beach Califonië heeft een wisseling van bassist achter de rug maar deze crisis goed doorstaan. Inmiddels is ex-Maroon5-lid Dave Beste aangeschoven en op het oor is er niets veranderd. De vierde langspeler brengt weer strakke vette (blues)rock in de traditie van grote voorbeelden uit een ver verleden als Led Zeppelin. Met af en toe een gierend orgelpartijtje om het smakelijk af te maken. Niks nieuws, maar van buitengewone kwaliteit.

Wat opvalt op Great Western Valkyrie is dat Rival Sons een streepje voor heeft op veel andere bands in dit genre: goede liedjes. Die ook nog eens prima worden vertolkt door Jay Buchanan; de frontman die is gezegend met een strot die hij flink kan opentrekken met behoud van een voor dit genre prachtig zangerig stemgeluid. De gitaarriffs vliegen je om de oren, furieus drumwerk en diep pompende baslijnen; alles is aanwezig voor een opwindende plaat voor wie bijvoorbeeld blij wordt van The Black Keys.

Jammer is alleen dat Rival Sons hun nieuwe plaat afsluiten met twee nummers waarin de voet een beetje van het gaspedaal af gaat. Where I’ve Been komt in vergelijking met nummers als Play The Fool of de prachtige single Open My Eyes ineens over als een slap ingekakt melodrama. Afsluiter Destination On Course klinkt weer wat interessanter maar eindigt in een minutenlang psychedelisch experiment. Dat doet je bijna vergeten dat het alles bijeen toch een aangename plaat is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s