‘Uit liefde voor de muziek uit mijn jeugd’

Chris Carrabba switcht van emo naar folkrock:

Op de hoes van de debuut-cd vol gelikte pakkende folkrockliedjes van Twin Forks prijken groot de letters LP. Dat zorgt voor verwarring. Is dat nu de titel van het album? Chris Carrabba grinnikt en legt uit dat de letters voor ‘Long Play’ staan. „Het is gewoon een aanduiding voor het feit dat het een langspeler is. De plaat heet gewoon Twin Forks.”

En verrek, eerder bracht Twin Forks een ep uit en daarop staat precies dat logo van de band met groot de letters ‘EP’. Toch heeft die vermelding LP nog een achtergrond: de debuutplaat is gemaakt met vinyl in het achterhoofd. „Ik hou er van als een plaat een A-en B-kant heeft die van karakter verschillen. Het is toch heerlijk dat als je ‘m omdraait, er een andere sfeer is om te ontdekken”, legt zanger/gitarist Carrabba uit.

Goed, dat misverstand is opgehelderd. Maar hoe zit het dan met deze band. De debuutplaat klinkt zo volwassen en de liedjes zijn zo pakkend, dat het een vermoeden van een commercieel opzetje oproept. Is Twin Forks een hedendaagse The Monkees in folkrock-verpakking?

„Ik heb de andere leden van de band los van elkaar ontmoet de afgelopen jaren”, zo ontzenuwt Carrabba het idee dat de band door een platenmaatschappij bij elkaar is ‘gezocht’. „Afgezien van Kimmy en Kelsie Baron, die eerder onder de naam The Baron Sisters een eigen carrière hebben gehad, kende niemand van de band elkaar voor we in Twin Forks zijn gaan spelen. Ik was met elk van ze bevriend en ik had zo’n voorgevoel dat als ik deze mensen bij elkaar zou brengen, er een goede band uit zou ontstaan.”

De leden van Twin Forks komen dus uit alle richtingen. Was ze bindt is een voorliefde voor folk, en het liefst folkrock van het opwindende soort dat door het publiek voetenstampend uit volle borst wordt meegezongen. Carrabba speelde opvallend genoeg eerder in Dashboard Confessional, een emo-band die het schopte tot het winnen van een MTV Award voor een video van het nummer Screaming Infidalities. Dat sloot aan bij zijn voorliefde als adolescent voor punkrock en skateboarden. Waarom dan nu de ommezwaai naar Amerikaanse traditionele muziek?

„Met het oprichten van deze band vervul ik een oude wens: Ik wilde altijd al eens iets doen met mijn vroegste muzikale invloeden, en dan eens zien waar dat toe leidt.” De frontman legt uit dat hij is opgegroeid met folkmuziek. Eerder durfde hij het niet aan om met die liefde iets te doen, uit angst het genre met zijn vertolking onrecht te doen. Pas na jaren zichzelf de traditionele fingerpicking techniek te hebben aangeleerd, durfde hij de stap te wagen. „En waar het in is uitgemond met Twin Forks is volgens mij boot stopping folk met een stevige scheut bluegrass. Inspiratie halen we eigenlijk overal vandaan: dat gaat van Paul Simon en Bob Dylan tot Tony Rice en Norman Blake. Van Townes Van Zandt en Steve Earl tot Grouplove en Fiona Apple.”

Twin Forks eerste plaat is buitengewoon poppy en hitgevoelig. De hooklines en melodieën zetten zich direct vast in het hoofd en willen daar vervolgens niet meer weg. Het moet vreemd gaan als het geen festivalhits oplevert in de lijn van Ho hey van de Lumineers of Little Talks van Of Monsters And Men. Het laat zien dat Carrabba een getalenteerd liedjesschrijver is.

„Ik schrijf de nummers met alleen een gitaar en zang. Heb ik een idee, dan nemen we dat als een demo op: dus alleen de zang en de gitaarbegeleiding. Het klinkt raar, maar als we dan zo’n idee hebben rijden we meestal naar het strand. Dan halen we even een frisse neus en kunnen onderweg in de auto dat liedje een paar keer beluisteren. Dan duiken we de garage in en nemen het op. Het mooie van die aanpak is dat de nummers fris blijven: ze zijn niet eerst doodgespeeld in de oefenruimte. En we hebben het geluk dat de band op goed op elkaar reageert en we er allemaal een inbreng bij leveren. We gaan op zo’n moment helemaal op in de muziek. Dat leidt er volgens mij toe dat de opnames heel levendig klinken en veel energie hebben.”

Die deuntjes laten niet meer los. Heb je daar iets voor?
„Sorry, ik ben er alleen mee bezig om mijn liedjes in jullie brein te implanteren. Je moet maar iemand anders vragen om je te helpen ze weer te vergeten. Ik heb liever dat ze er blijven.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s