Bell Orchestre – House Music

Ben je benieuwd hoe Arcade Fire zou klinken als de band niet bezig is met hits maken? Dan is Bell Orchestre wat voor jou. De band bestaat uit zes leden, waarvan er twee fulltime (violist Sarah Neufeld en multi-instrumentalist Richard Reed Parry) en een parttime (Pietro Amato) meespelen met Arcade Fire. Bell Orchestre brengt avantgardistische composities ten gehore. Dan experimenteel, dan jazz, soms postrock of in de sfeer van een filmscore.   House Music is het … Lees verder Bell Orchestre – House Music

Caribou – Suddenly Remixes

Vorig jaar kwam het vijfde album, Suddenly, uit van Dan Snaith, de computernerd achter Caribou, en nu ligt er ook een album met remixes in de schappen. Hoe interessant is dat? Het is precies die vraag die ons triggerde voor een recensie. Wat valt er überhaupt te mixen aan de toch al geslaagde mix van gelaagde electo-psycho-pop-en-dancemix van de Canadees die in 2010 doorbrak met … Lees verder Caribou – Suddenly Remixes

Fruit Bats – The Pet Parade

De Amerikaanse folkrockband Fruit Bats heeft de tand des tijds goed doorstaan. Kwamen ze destijds op met de vloed aan folkrockbands die ons overspoelden aan het begin van het millennium, met hun achtste album The Pet Parade bewijzen ze dat ze er nog steeds toe doen. Dat de band tijdens het ruim twintigjarige bestaan diverse personeelswisselingen heeft ondergaan is in essentie niet terug te horen … Lees verder Fruit Bats – The Pet Parade

Roosevelt – Polydans

Marius Lauber alias Roosevelt weet hoe je een plaat moet beginnen. Er gaat een sirene af, zo lijkt het. Op de basdrum begint de four-to-the-floor te stampen. No Easy Way Out, zingt de jongeling uit Keulen. De sirene blijkt een scheurende gitaar die – met een e-bow wellicht – die schelle tonen produceert. Het ritme zet je onmiddellijk in je hoofd op een strand ergens … Lees verder Roosevelt – Polydans

Tindersticks – Distractions

Laat ik met de deur in huis vallen. Het dertiende album van Tindersticks bevalt steeds beter. Het was even wennen, maar eenmaal door het eerste nummer heen, dat maar liefst elf minuten duurt, wordt het steeds leuker. Het hart van Distractions wordt voor mij gevormd door een drietal covers, die als de drie musketiers, zij aan zij letterlijk in het midden van het album staan. Ze worden … Lees verder Tindersticks – Distractions

Lael Neale – Acquainted With Night

De bandruis vliegt je om de oren als je Acquainted With Night van Lael Neale opzet. De stem is te hard opgenomen en kraakt vervelend in de pieken. Nee, voor een hifi-ervaring ben je hier aan het verkeerde adres. Het liedje Every Star Shines in the Dark zet in met een archaïsch klinkende omnichord, en soort van simpel orgeltje met eigenaardige interface en plastic ritmeboxje. … Lees verder Lael Neale – Acquainted With Night

Goat Girl: Onnadrukkelijk uitgesproken politiek

Op social media van Goat Girl staan foto’s van de opnamesessies voor hun tweede album On All Fours. Op veel foto’s zie je naast de vier leden van de band een vriendelijk lachende man. De affectie van de band voor die man, straalt er vanaf. Dat is Dan Carey, de producer die naast Goat Girl met een hele serie jonge succesvolle Britse bands werkt: Shame, … Lees verder Goat Girl: Onnadrukkelijk uitgesproken politiek

Nahawa Doumbia – Kanawa

Als je bedenkt dat we allemaal afstammen van oer-ouders uit Afrika, dan is het niet meer dan logisch dat we schatplichtig zijn aan dat continent. Dat geldt ook muzikaal gezien, vandaar dat ik mij zo nu en dan eens waag aan muziek van dat reusachtige werelddeel. Fela Kuti, Tinariwen, Mulatu Astatke en Bombino zijn slechts enkele voorbeelden van Afrikaanse muzikanten die ik bij tijd en wijle erg kan waarderen. Toen we dus op de … Lees verder Nahawa Doumbia – Kanawa

The Notwist – Vertigo Days

Wat een raar kronkelig pad kunnen bands soms volgen in hun ontwikkeling. The Notwist begon ooit in 1989 als een soort metalband. In 1998 verscheen Shrink waarin de contouren van een nieuw geluid hoorbaar wordt. Met elementen van jazz en knipsels elektronica, gecombineerd met melancholische zanglijnen en een indie-feel, ontstond een unieke sound. Die ontdekkingstocht mondde uit in het album Neon Golden (2002), het tot … Lees verder The Notwist – Vertigo Days