Mark Lotterman – Stedentrip
Tussen 2007 en 2017 bracht hij vijf platen uit en toerde hij door binnen- en buitenland, maar het is dus vooral heel lang stil geweest rond Mark Lotterman. Des te meer verheug ik mij op zijn zesde langspeler, zijn eerste Nederlandstalige. Dat de Rotterdamse singer-songwriter in de tussentijd werkzaam was in de jeugdzorg, leverde hem klaarblijkelijk inspiratie op voor Stedentrip, een rauw portret van het leven … Lees verder Mark Lotterman – Stedentrip
Library Card – Nothing, Interesting ep
De komma in de titel van de debuut ep van Rotterdams Library Card is misschien veelzeggend. Het plaatst een rust tussen de woorden, een moment om misschien nog even te overdenken of de woorden wel goed zijn gekozen. De betekenis verandert er door, met enkel een komma tussen twee woorden. Elk woord staat ineens op zich, heeft een eigen zeggingskracht, bevrijd van de keten met … Lees verder Library Card – Nothing, Interesting ep
Clocktopus – Clocktopus
De bandleden van Clocktopus hebben zonder uitzondering hun sporen ruimschoots verdiend in de muziekwereld. Dat het gelijknamige debuutalbum zo volwassen klinkt heeft daar natuurlijk alles mee te maken. Initiatiefnemer Maarten Rischen was in 2016 toe aan een grondige change of scenery en hij vertrok naar het Verre Oosten. In 2022 nodigde hij een aantal oude muziekmakkers uit Nederland uit om met hem in Thailand te jammen. Hoewel er … Lees verder Clocktopus – Clocktopus
Slaaptekort, fastfood en activistisch gepraat
Lief Dagboek, Het is donderdag, 2:30 PM lokale tijd. Slaaptekort, fastfood en activistisch gepraat zijn tot nu toe de grootste thema’s hier. Maar eigenlijk draait het vooral om de optredens natuurlijk! We hebben er al vier van de negen achter de rug. Dinsdag begon mijn muzikale avontuur met Nagasaki Swim, een ‘intiem’ optreden op de Buma Borrel (onze drummer Paul moest tot zijn chagrijn vanaf de … Lees verder Slaaptekort, fastfood en activistisch gepraat
The blues are still blue
Men vraagt mij wel eens of er dagen zijn waarop ik geen muziek luister of dat ik er absoluut geen zin in heb. Jazeker, die dagen zijn zeldzaam, maar ze zijn er. Meestal zet ik dan gewoon een plaatje op en dan gaat het wel weer. Of: zijn er bands of genres waar je een bloedhekel aan hebt? Nou en of! Er is een overvloed … Lees verder The blues are still blue
‘Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, uiteraard’
Lief Dagboek, ‘Waar te beginnen?’ vind ik altijd een goede manier om een post te beginnen… Er is inmiddels alweer zoveel te vertellen dat je er een bibliotheek mee zou kunnen vullen. Problemen met backline huren, een gestolen telefoon (dit keer niet die van mij) en veel gesprekken over activisme en statements; het maakte het een vrij bewogen dag. Het is niet allemaal rozengeur en … Lees verder ‘Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, uiteraard’
Checklist met Loveth Besamoh, Tusky, Doodseskader en Boskat
Loveth Besamoh – Weather Report 1 Nadat eind vorig jaar en begin dit jaar de singles On Me en SIGNS verschenen, is het blijkbaar tijd voor een ep. Nameless is aan het lijstje toegevoegd en samen vormt het drietal nummers Weather Report 1. Met name de numerieke toevoeging belooft veel goeds voor de toekomst, want mogelijk is Loveth Besamoh, de 23-jarige Rotterdamse producer en songwriter … Lees verder Checklist met Loveth Besamoh, Tusky, Doodseskader en Boskat
‘Onze eerste dag met shows gaat dan eindelijk beginnen’
Lief dagboek, Als het gisteren een 0-meting was, kan ik vandaag in alle ernst beginnen met het schrijven van mijn verslag. Dus laat ik beginnen waar mijn vorige entry eindigde, op Schiphol, in het Jamie Oliver restaurant. Met een kleffe boterham en een oxazepam in mijn maag en een varia-puzzelboek in mijn rugtas begaven we ons naar het vliegtuig. We propten ons in de stoelen … Lees verder ‘Onze eerste dag met shows gaat dan eindelijk beginnen’
Idles, Ditz, Marathon en publiek: één grote familie
Hoe lang is het nu eenmaal geleden dat we Idles in zalen als Rotown en Ekko zagen? Afgelopen weekeinde stond de Britse band in Afas Live. Judith Zandwijk zag hoe de band intussen met een grote entourage in nightliners tourt, bergen merchandise verkoopt, maar backstage nog steeds die aardige jongens zijn. En ze volgde Marathon, dat de aftershow mocht verzorgen. Foto’s en tekst: Judith Zandwijk … Lees verder Idles, Ditz, Marathon en publiek: één grote familie
‘Wachten tot we het vliegtuig in kunnen’
Kat Kalkman is op weg naar SXSW in Austin, Texas. Daar speelt de muzikant maar liefst met twee bands: Library Card en Nagasaki Swim. Zij krijgen daar de kans zich aan het wereldtoneel te presenteren. De komende dagen vertelt Kat ons in een dagboek hoe het daar werkt en wat de Rotterdammers er allemaal beleven. Lief dagboek, Ik zit met een grote bak koffie op … Lees verder ‘Wachten tot we het vliegtuig in kunnen’
MuziScene magazine 