Punk mag schuren. Wat dat betreft mag je wel stellen dat de Brusselse band Purrses het concept heel goed heeft begrepen. Punk is de rode draad in de eclectische mix van glam, pop, rock en, hoe kan het ook anders, punk. Het maakt het niet per se toegankelijke muziek en daarom verdient het vijftal alle lof. Postpunk lijkt een containerbegrip dat veel bands uit commercieel oogpunt omarmen, maar deze door vrouwen geleide formatie schuwt het experiment niet en gaat niet voor gemakkelijk scoren. Debuutalbum Reality Fantasy verdient meerdere luisterbeurten, maar weet uiteindelijk zonder twijfel te overtuigen. 

Purrses scoort met Reality Fantasy namelijk wel degelijk, al was het maar dat de titel de lading zo lekker dekt. Met dit album neemt het vijftal ons namelijk mee op een uitdagende sonische reis naar een wereld tussen droom en realiteit. Dwingende ritmes stuiteren tussen lichtvoetige melodieën, waardoor de meeste nummers eigenlijk een behoorlijk duistere sfeer hebben. Daar komen dan nog de vocalen bij, die meer weg hebben van spoken word dan van zang.  

Het album opent en sluit met een intrigerende muzikale in- en outro. De eerste is duidelijk bedoeld interesse op te wekken, de laatste lijkt meer bedoeld om de luisteraar weer te laten landen in de eigen wereld, de realiteit, die dankzij de tien tussenliggende nummers soms even onbereikbaar lijkt. Ondanks dat het af en toe schuurt, neemt Pursses mij van meet af aan voor zich in. Dankzij de anderhalve minuut durende intro kom ik echt los van mijn dagelijkse sleur. Het wordt gevolgd door twee singles. Eerst het titelnummer dat dermate zuigt dat ik mij geregeld afvraag wat ik er nu eigenlijk van vind en dan het heerlijke Ride The Dragon. Hier horen we zangeres Laura Ruggiero in het Engels met een Franse tongval zingen over een hiphopachtige beat, vermengd met vintage rockriffs die haaks lijken te staan op de relaxte glitchpopsound die zich net niet aan mij opdringt, maar wel degelijk voor een fijne vibe zorgt.  

En die vibe blijft, op dit album dat liefhebbers van bijvoorbeeld Cocteau Twins en Slowdive beslist zal aanspreken. Goed, geholpen door Naomie Klaus (Laura Palmer) en Aurelie Poppins (Cocaine Piss) ontvouwt zich op ?? welhaast een kakofonisch klankenpalet, dat zich in mindere mate voortzet in het enigszins slepende High On You, maar het slot van het album is allesbehalve down, want via nummers als Self Porn en What Kind Of Lover R U, die beide wat meer upbeat en pop zijn, komt er weer het nodige leven in de brouwerij.  

Conclusie: Reality Fantasy is fascinerend door de rijk gedetailleerde arrangementen waarmee Purrses ondanks de eclectische mix van stijlen een coherente sfeer weet te creëren.