Als ik iets verkeerd heb, dan kan ik dat prima toegeven, dat maakt me echt niks uit. Maar het drijft me bijna tot waanzin als iemand me niet gelooft wanneer ik iets zeg dat gewoon klopt. 

Dat is volgens mij geheel te wijten aan het hagelslagincident dat ergens in de jaren 80 plaatsvond. 

Ik was op kampeervakantie in Frankrijk met mijn ouders. Als ontbijt at ik toen nog uitsluitend brood met hagelslag, dus in de koelbox zat een pak Venz. 

Na een paar dagen begon ik te klagen dat de hagelslag naar meloen smaakte. 

Ik werd keihard uitgelachen. Hagelslag die naar meloen smaakt, dat kan toch helemaal niet. Ja oké, er werd ook een halve meloen in de koelbox bewaard, maar dat was natuurlijk toeval. Alsof hagelslag de smaak van een stuk fruit kon overnemen. Wat een onzin. 

Een week later was mijn vader de Franse kaas kennelijk zat en hij nam ook een stokbroodje hagelslag. ‘Dit smaakt naar meloen!’, riep hij na de eerste hap verbaasd uit. 

Ik was diep beledigd en ben de rest van de vakantie kwaad gebleven. 

Als mijn ouders me toen in Frankrijk meteen hadden geloofd, had ik afgelopen zondag waarschijnlijk nooit 12 linkjes naar een vriend doorgestuurd om te bewijzen dat ik over iets totaal onbelangrijks gelijk had. 

Maar ja, dan had hij nooit geweten dat Joey de eerste drummer van The Ramones was. Toch eeuwig zonde.

Minke Weeda