We schrijven November 2021. Het einde van de corona-maatregelen lijken in zicht en de eerste voorzichtige stappen worden gezet om weer concerten mogelijk te maken. Een hoogtepunt in de absurditeit van de maatregelen beleven we bij het concert van Deeper in Rotown. Tot 8 uur mag je zelf drankjes aan de bar halen. Daarna sluit de bar onverbiddelijk. Dan start het concert waarbij het publiek naast elkaar in rijen op stoelen moet zitten. In de pauze wordt de voor 8 uur aan de bar bestelde drank rondgedeeld.

In die bizarre setting probeert zanger Nic Gohl van Deeper de sfeer nog wat te redden door een grapje te maken: ‘A chair is the prison of the ass‘. Het is alsof hij daarmee zijn publiek wil verleiden toch maar uit die stoel op te staan. Dat gebeurt die avond niet en leidt tot veel ongemak bij muzikanten en publiek.

We schrijven september 2024. Deeper doet opnieuw Rotown aan. Intussen is het album Careful! verschenen; een briljant postpunk-album waarin stevig invloeden uit de jaren tachtig doorklinken. Gohl en zijn bandmaten zijn doodvermoeid na een lange tour. De afspraak in Rotown is de op een na laatste uit een lange rij concerten. Niet dat je dat merk aan de intensiteit waarmee de band zijn prachtige complexe liedjes speelt, je ziet het wel een de lege, starende blikken als zij vanaf de zijkant van het podium voorprogramma Texoprint… een soort van bijwonen.

Texoprint. Jasper Werij, David Pop en Redwin Rolleman leverde onlangs hun ep Mumble af waarin de ongenaakbare noise die zij maakten toen zij nog onder de naam Kalaallit Nunaat opereerden meer nuances en ‘popfeel’ krijgt. Het trio raast op een dollemanstempo door hun set en kiest voor vanavond een flink deel van het ruigere werk. Stormachtig, overdonderend, en enkel een liedje als Push It Down geeft het nog nauwelijks van de avondmaaltijd bekomen publiek even een adempauze. Visueel is de band uit Rotterdam net zo indrukwekkend als wat er uit de boxen schalt. Als slangenmensen wringen Werij en Rolleman hun lichaam in onmogelijke bochten, waarmee we in beeld uitgedrukt zien wat we ook mogen menen te horen in de wringende akkoorden, verbluffende roffels vanaf de drumkit en de vloeiende baslijnen: melancholie, hart- en hersenpijn. Texoprint sluit hun set af op vol volume en op een donker podium alsof zij de avond besluiten en iedereen nu naar huis mag. Maar dan moet de hoofdact nog komen.

Even bekruipt je het gevoel dat dit een te goed maar ook te overweldigend voorprogramma is voor een band die het juist moet hebben van genuanceerde gitaarlijnen en veel melodie. Maar amper zijn Gohl, bassist Drew McBride, drummer Shiraz Bhatti en gitarist Kevin Fairbairn begonnen, of het is duidelijk dat Deeper die storm kan doorstaan. Net als die eerste keer op Left of the Dial in 2019 en dat bizarre concert in 2021 klinkt onmiddellijk die unieke brede sound gebouwd op creatief drumwerk, vette baslijnen en vooral het tintelend web van de twee duellerende gitaren. Maar vergeet vooral die stem van Gohl niet, die zingt alsof hij duizend doden sterft en sterk doet denken aan The Cure’s Robert Smith, maar dan in zijn jeugdjaren. En met die ingrediënten maken ze liedjes waarin je kunt verdrinken en in al hun schoonheid stevig kunnen klinken, maar nooit te heftig worden. Vaak is het uitnodigend swingend.

Opvallend genoeg komt er in de set vanavond veel ouder werk langs van de albums Auto-Pain uit 2020 en het self titled debuut uit 2018. Van het nieuwe album worden maar vier tracks gespeeld. Moe of niet, Deeper perst er vol overgave nog een toegift uit en duikt daarbij opnieuw in de ‘back catalogue‘ en diept Esoteric en Trust op uit hun eerste twee albums. Deeper voert het allemaal vlekkeloos en geconcentreerd uit, en trakteert Rotown op een subliem concert.

Gohl weet zich de historie van zijn band op dit podium maar al te goed te herinneren en refereert aan zijn opvallende uitspraak in 2021. Vanavond keert hij met zijn band dus terug om de ‘liberation of the ass‘ te vieren. Dat doet Deeper weliswaar voor een goed gevuld Rotown, maar het is toch ook pijnlijk dat een band als deze niet de erkenning krijgt en al ver voor het concert volledig uitverkoopt. Voer voor de liefhebbers zullen we maar denken, en die liefhebbers genieten en bedanken Deeper na een avond vol muziek van uitzonderlijke kwaliteit met een net maar welgemeend applaus.

Wat speelde Deeper in Rotown?