Loupe heeft een nieuwe zangeres. Gevalletje history repeating voor de overige drie bandleden, die dit eerder meemaakten toen ze nog Dakota heetten. Kort na het verschijnen van het debuutalbum van Loupe, nog geen jaar geleden, was het weer raak. Nina Ouattara blijkt een uitstekende vervanger, die qua stijl van zingen dicht in de buurt komt van de sound die Loupe gedurende de eerste vier jaar van zijn bestaan geen windeieren heeft gelegd. En dus klinkt Loupe op de ep Flaws Of A Circle eigenlijk best vertrouwd. 

Vier nummers telt de ep, die wederom werd opgenomen met producer Arne van Petegem (Moss) en die ruim een kwartier duurt. Het slotnummer is voor mij de uitbijter. Forest Of Our Memories is bovengemiddeld lang en brengt mij na een minuut of twee in een soort van trance, omdat er dan een herhaling intreedt die geen moment verveelt, alsof een spiegel een spiegel spiegelde die een spiegel spiegelde, maar er zo nu en dan iets door het beeld beweegt, maar dan auditief. Zowel zang als beat is repetitief, en dat geldt ook voor de West-Afrikaans aandoende gitaarriffs, maar daar zit ‘m dan toch heel subtiel de afwisseling in.  

Ook de drie andere nummers zijn echte indiepoppareltjes. Neem het nummer Black Beauty Race, een persoonlijk verslag van Ouattara over haar gemengde oorsprong en opgroeien tussen twee werelden. Dromerig, gelaagd en naarmate het vordert steeds iets intenser. Ook op Tested Waters dat de ep opent, klinkt Loupe groots. Door vernuftig gebruik te maken van soundscapes waaraan dromerige arrangementen worden opgehangen, ontstaat een gelaagd en indrukwekkend geluid, dat een subtiel vervolg krijgt met het titelnummer. Hoewel er best veel gebeurt, klink het buitengewoon relaxed. 

Loupe toont met Flaws of A Circle aan dat het een rode draad volgt die sinds het ontstaan van de band door zijn geluid loopt en die ik in een eerdere recensie aanduidde als fluïde. Loupe weet spannende ritmes ontspannen te laten klinken, zodat de luisteraar zich eenvoudig kan overgeven aan een hypnotiserend oorgasme.