Corridor uit Montreal maakt Franstalig werk. Dat maakt het ze niet makkelijker om door te dringen tot een groter publiek. Zonde, want de band maakte al drie uitstekende albums vol springerige gitaarpop geënt op de nalatenschap van The Feelies of, om binnen ons eigen land te kijken, Naive Set.
Nu is er toch wat veranderd in de belevingswereld van het kwartet, om meer bijzonder in dat van zanger-gitarist en de componist binnen Corridor Jonathan Robert. Op het vierde album Mimi – vernoemd naar de kat van Robert – horen we ineens nieuwe geluidjes die, als ware het buitenaardse wezens, niet echt in hun omgeving passen en op onverwachte momenten heel even de kop op steken. Luister maar naar opener Phase IV. Het is een licht swingend nummer, gebaseerd op een plukkende baslijn en de sprankelende gitaarpartijen die we vanouds kennen van Corridor. Maar af en bubbelen rare sounds op. In Mon Argent wordt die rol gespeeld door atonale pulsen die als je het zo wilt opvatten het rustig beluisteren van de harmonieuze gitaarpop op momenten onderbreekt. Jump Cut heeft een baslijn op een synth en ook de solo wordt op een synthesizer gespeeld.
Zo herbergt het album tal van verrassingen, althans voor wie het oudere werk van de Franstalig Canadezen kent. En dat doet het album veel goed. Het brengt letterlijk en figuurlijk leven in de brouwerij, daar waar de pop van Corridor wel eens dreigt te verzanden in rustig voortkabbelen. Het is alsof de sprankelende liedjes er nog extra levendig door gaan klinken.
Ongewoon stevig zet het viertal Mourir Demain in, een liedje dat volgens Robert is geboren op het moment dat hij een levensverzekering afsloot en het idee zich opdrong dat hij zijn dood aan het voorbereiden is. Na een stevig intro keert de band even terug naar de voortkabbelende gitaarpop en in een langzame opbouw in volume weer uit te komen op de intensiteit van de aftrap. Mooi dynamisch nummer dat nog een laag legt in wat Corridors meest avontuurlijke en daarmee hun beste album tot nu toe is.
In 2019 sprak MuziScene met Corridor. Lees hier het interview: Corridor zingt liever in z’n moerstaal