Bij Left of the Dial spelen er gigantisch veel bands en bezoekers maken strakke schema’s, daarom doen we er achter de schermen alles aan om ervoor te zorgen dat optredens op tijd beginnen. Dat lukt vrij aardig, maar soms loopt er toch even iets een klein beetje uit. 

Bijvoorbeeld door plankenkoorts. 

Een band was keurig op tijd binnen in Rotown, alleen was de zanger compleet van slag. De zaal was helemaal leeg en hij wist zeker dat dat kwam doordat niemand zijn band leuk vond. 

Onze stagemanager legde hem uit dat mensen op festivals rondlopen en dat het tot nu toe steeds vol was geweest zodra er een show begon. 

Dat stelde hem totaal niet gerust. ‘Zul je zien dat wij de eerste band van het festival die wél voor een lege zaal staan te spelen. Er zit echt niemand op ons te wachten hoor.’ 

Tegen de tijd dat de band op moest, was de zanger in geen velden of wegen meer te bekennen. Alle bandleden hielpen de stagemanager zoeken. 

De zanger bleek zich op de wc te hebben opgesloten en was niet van plan de deur ooit nog open te doen, zei hij. 

Gelukkig bleek dat mee te vallen en wist onze stagemanager hem op de een of andere manier over te halen op z’n minst even bij het podium te gaan kijken. Hij zag de bomvolle zaal en sprong meteen het podium op alsof er nooit wat aan de hand was geweest. 

Ietsje te laat, dat wel. 

De tweede show die de band de volgende dag moest doen, begon wel keurig op tijd. Kennelijk is plankenkoorts snel te genezen als je voor het ongelooflijk lieve publiek van Left of the Dial speelt.

Minke Weeda