Na twee succesvolle albums en eindeloos touren door met name het Verenigd Koninkrijk, was het kennelijk tijd voor iets nieuws. Pip Blom gooit het roer om op Bobbie en kiest voor een sound waarin naast de gitaren vooral synths de toon zetten. Gewaagd. En het werkt.

Wij zijn altijd al fans geweest van Blom als ze live op het podium staat; charmante band om haar heen, altijd energiek en grappig, altijd op-en-neer-en-heen-en-weer bubbelend op het opgewekte ritme van haar liedjes. Minder fan waren we van de albums, en met name het gebrek aan pakkende melodie in de zanglijnen waardoor liedjes wat inwisselbaar voor elkaar uit de verf kwamen. Dat bezwaar voelen we nog in een enkele track op Bobbie, zoals I Can Be Your Man, dat wel gitaargedreven is en waar Blom weer brabbelend overheen zingt. Opvallend is dat de tracks waar de synths het voortouw nemen, zij ook met simpeler maar aansprekender zanglijnen voor de dag komt. Dan werkt het en ontvouwt Pip Blom zich tot de potentie die we er altijd al in meenden te horen.

In een toelichting op de plaat legt Blom uit dat ze altijd wel een keer iets met toetsen wilden doen, maar dat bij de opnamen de tijd op was, tegen de tijd ze aan de ‘versiering’ toe waren. Nu is het proces dus omgekeerd en zijn liedjes begonnen met de toetsen en de computer. Daarnaast is ze bij het schrijven van de liedjes bijgestaan door producer ​​Dave McCracken, wie we misschien credits mogen geven voor waar Blom nu eens niet uit de bocht vliegt met te veel, maar het simpeler heeft gehouden. Brand New Car is een goed voorbeeld. Ook hier spelen gitaren nog een prominente rol, maar is de hele track gebouwd rond een riff en dus een simpel idee met een refrein dat ook van tierelantijn is ontdaan.

Op twee tracks wijzen muzikale gasten de weg. In Is This Love – een van de prijsnummers op het album – mag Alex Kapranos van Franz Ferdinand meedoen. En dat levert een dampende track op met een puike melodie. Ook het duet met partner Willem Smit springt eruit, al is het maar omdat het nummer opent met zo’n typische Personal Trainer/Canshaker Pi baslijn die je meteen bij de les houdt. Op basis van een sterke baslijn komt Fantasies ook goed binnen, omdat het groovende ritme hier zijn werk mag doen. En single Tiger klinkt met een drumcomputer totaal anders dan we gewend zijn en is een prima liedje, evenals Red dat dan wel weer meer kruipt richting het bekende Pip Blom-werk maar in de melodie net simpel genoeg blijft. Het album sluit ook best sterk af hoor, met 7 Weeks, dat misschien wel het meest electronisch is van allemaal en klinkt als een poppy top veertig-waardig hitje, met jawel, Pip’s stem gemangeld door de auto tune! Het is luchtig, niks-aan-de-hand-pop, en ver verwijderd van het gewoonlijke Pip Blom-gehuppel. Bobbie: dapper en best verfrissend.