Politiek beladen editie Peel Slowly and See

Peel Slowly and See 2022 zal de geschiedenis ingaan als een politiek beladen editie, zonder dat je dat aan de oppervlakte merkte. In tijden van een hartverscheurende oorlog in Oekraïne wist het festival last-minute één van de meest tot de verbeelding sprekende Russische dissidenten te strikken. Daarnaast viel er zoals gewoonlijk een hoop muzikaals te ontdekken op de podia van de Gebr. De Nobel en Scheltema.

Door: Maarten Mulder

Als je niet wist wie om middernacht op het podium van de theaterzaal in het Leidse Scheltemacomplex stond, was de politieke lading die deze performance met zich meebracht je waarschijnlijk ontgaan. Dan zag je een vrouw, gekleed in schaars wit, met breekbare stem over stevige Underworld-achtige beats zingen en dat visueel aankleden met een modern ballet. Je zag haar ploeteren met het haperende geluid van haar synthesizer. Je hoorde misschien niet eens dat ze in het Russisch zong.

Diana Burkot
Foto: Martin Vervaart

Maar dit was niet zomaar een vrouw. Dit was Diana Burkot, voormalig lid van het Russische collectief Pussy Riot, die optreedt onder de naam Rosemary Loves a Blackberry. Tien jaar geleden kreeg het viertal wereldfaam door in de Moskouse Christus Verlosserkathedraal een protestoptreden tegen Vladimir Poetin te verzorgen. Drie van de vier leden werden opgepakt en gearresteerd – alleen Burkot wist te ontkomen.

Na de invasie in Oekraïne was ze genoodzaakt te vluchten vanuit Moskou naar Estland, waar ze nu in ballingschap leeft. Uiteraard niet zonder eerst een ferm statement op Facebook te zetten. En nu stond ze dan in Leiden. De organisatie van Peel Slowly and See had last minute een vliegticket voor haar geboekt, zodat ze hier haar geladen performance kon geven.

Peel Slowly and See is een festival dat vooral bekend staat als een ontdekkingsreis langs allerlei soorten muziek en kunst, en daarop was deze editie geen uitzondering. Ashley Henry bracht heerlijk lichtvoetige jazz, de Senegalees-Amsterdamse formatie Fakrutu (zie foto bovenaan door Arthur Pol) bracht die typische dansbare West-Afrikaanse polyritmes en de Italiaanse band Ottone Pesante liet zien dat metal met koperblazers in plaats van gitaren zeer onderhoudend is.

Maar het festival heeft ook altijd een activistisch karakter gehad, met vaak ook artiesten uit Oost-Europa. In 2020 was de Russische band Shortparis headliner – intussen is hun zanger opgepakt en beboet tijdens een anti-oorlogprotest in Sint-Petersburg. Voor deze editie stond Lucidvox uit Moskou ingeroosterd, maar zij cancelden hun tour uit protest tegen de oorlog. In dat licht bezien was Peel Slowly and See een heel logisch festival voor Burkot om een podium te geven.

Het was een goede keuze van de organisatie het beladen optreden van Burkot direct te laten volgen door de denderende postpunk van de Rotterdamse mannen en vrouwen van Tramhaus. Zo kon de wat vervreemdende sfeer worden omgezet in een bak dampende energie. Het was een waardige afsluiter van een bijzondere avond.

Tramhaus
Foto Arthur Pol
In 2020 was de Russische band Shortparis headliner op Peel Slowly and See. Zij deelden kortgeleden een video, opgenomen net na de inval in Oekraïne, voor de titeltrack van hun laatste album, opgenomen met een koor van WWII-veteranen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s