Blood Red Shoes – Ghosts On Tape

Met dit alweer zesde album slaat Blood Red Shoes een nieuwe weg in. Dat is althans wat het persbericht ons doet geloven. Voor sommige bands zou dit een ware revolutie zijn, maar voor het Britse duo Laura-Mary Carter en Steven Ansell is dit niet echt verwonderlijk. In hun eerdere werk hebben ze al laten horen dat ze muzikaal veelzijdig zijn en steeds heen en weer lijken te kaatsen tussen rock, grunge en gothic. Op Ghosts On Tape worden hier en daar wat stukjes elektronica en punkinvloeden toegevoegd.  

Door: Ronald Houtman

Een beetje duister waren ze altijd al, maar voor Ghosts On Tape werden Carter en Ansell geïnspireerd door waargebeurde misdaad en verhalen uit moordpodcasts. Waar de albumtitel dus ook naar verwijst. Het album zou, volgens hetzelfde persbericht, de donkere psyche van seriemoordenaars verkennen en verbeelden. Natuurlijk, met songtitels als Morbid Fascination, Murder Me en Dig A Hole verwacht je geen frisse en vrolijke nummers. Maar echt duister is het album als geheel toch niet. En dat is maar goed ook. Het maakt Ghosts On Tape toegankelijker en bijna prettig om te beluisteren. Waarschijnlijk komt het ook doordat de nummers mooi gelaagd en melodieus zijn.

Het album is strak geproduceerd door Tom Dalgety (onder andere Pixies) en meer dan voorheen zijn de nummers ‘af’, waar ook de opbouw en volgorde van het album als geheel gewoon kloppen. Na het prachtige openingsnummer Comply volgen twee uptempo nummers. De van het album getrokken single Morbid Fascination wordt gevolgd door Murder Me. Ze vormen bijna een drie-eenheid op het album. 

Er staan drie korte intermezzo’s op het album, na het derde nummer, na het zevende nummer en na het elfde nummer. Het zijn misschien wel de meest duistere werkjes op het album. Ze verdelen Ghosts On Tape ook daadwerkelijk in verschillende hoofdstukken. Het tweede deel, de nummers vijf tot en met zeven, zijn een beetje als een stilte voor de storm, hoewel je dat niet zou denken bij het beluisteren van de eerste twee minuten van Give Up

Maar in het derde deel gaan Carter en Ansell helemaal los. Al bij de eerste klanken van I Am Not You hoor je de ingehouden spanning. En na ruim een halve minuut wordt je dan ook beloond met een nummer waar de energie vanaf spat. Dig A Hole borduurt hier lekker op voort. Vervolgens wordt het eindspel ingezet met het iets minder uptempo I Lose Whatever I Own

Na het derde intermezzo volgt het indrukwekkende Four Two Seven. Indrukwekkend in eenvoud, welteverstaan.  

De kracht van Blood Red Shoes is niet alleen terug te voeren tot de melodieuze composities, maar ook doordat zowel Carter als Ansell beiden prima performers zijn en dit ook in de afwisseling van de nummers laten terugkomen. 

Ghosts On Tape is een prachtige stap in de muzikale ontwikkeling van Blood Red Shoes. Misschien geen nieuwe weg, zoals het persbericht ons wil doen geloven, maar wel degelijk vernieuwing. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s