Speedy Wunderground Year 4

Zelfs voor brexit doet de post er al een maand (!) over om iets van Londen naar Rotterdam te sturen. Kun je nagaan hoe dat straks gaat lopen. Ik krijg op 3 januari dan eindelijk een pakket in mijn handen gedrukt, het poststempel vermeldt 6 december 2019, met daarin een plaat die anders zonder problemen in mijn top 10 over 2019 had gestaan. Maar niet heus natuurlijk, want het is een compilatie en in die serieuze top 10 is alleen ruimte voor origineel werk van minimaal lp-lengte.

Speedy Wunderground is een labeltje dat een wel erg goed gevoel heeft voor nieuwe bandjes met meer dan gemiddeld in hun mars. Het concept is vervolgens dat ze met zo’n bandje een dag de studio in gaan en de opnamen voor middernacht afronden. De dag daarop wordt gemixt, opnieuw in een dag. Grappig detail: er wordt volgens de regels van Speedy Wunderground niet geluncht! Overdubs worden geschuwd, alles wordt zo live mogelijk gevangen. Het resultaat zijn ruwe eerlijke singeltjes van Engels toptalent. Elk jaar brengt het label een serie op 7″ uit waarvan er elk slechts 250 worden geperst, en die worden dan uiteindelijk samengebracht op een compilatiealbum. Producer is Dan Carey, die al werkte met bijvoorbeeld Black Midi, Franz Ferdinand en Fontaines DC.

Ik heb dan nu eindelijk nummer 4 in handen met – houd uw adem in – Black Midi, Squid, All We Are & Alex Kapranos (die van Franz Ferdinand), Sinead O’Brien, Scottibrains, Black Country, New Road, Tiña en Treeboy & Arc. Met recht een compilatiealbum met een dwarsdoorsnede van wat er aan alternatief talent rondloopt in het Verdeeld Koninkrijk. Toppertjes zijn wat mij betreft de tracks van Black Country, New Road – klinkt alsof je in een beklemmende koortsdroom terecht komt – een vlammende uitvoering van bmbmbm van Black Midi, die heerlijk dansbare track Heart Attack van All We Are & Alex Kapranos en natuurlijk Squids The Dial.

Speedy Wunderground heeft een goed oor voor dansbare alternatieve acts, blijkt wel uit deze verzameling, en daarmee raken ze mij in het centrum van mijn muzieksmaak. Ze bewijzen dat ook weer eens met het recent vastleggen van een nieuwe Londense act waar nog bar weinig van is te vinden: PVA. Zo’n electrobandje met een meisje die op afwezige toon zingt. Jawel, dat kennen we al, maar het blijft zo ongelofelijk lekker! Luister maar:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s