Redd Kross – Beyond The Door

Veteranen Steven en Jeff McDonald begonnen ooit in 1978 al als The Tourists en na wat aanpassingen van de bandnaam hebben ze decennia lang furore gemaakt als Redd Kross. In al die jaren joegen ze vooral de verkeerde personen tegen zich in het harnas met hun grappen en grollen en dat wordt nu nog steeds aangevoerd als voorname verklaring waarom deze alternatieve gitaarformatie nooit echt is doorgebroken. Maar ze zijn er nog steeds hoor; onkruid vergaat niet. En ze worden nota bene gesteund door het politiek zeer correcte Merge-label, dus er zijn toch nog genoeg invloedrijke vrienden over.

Ze komen nu op de proppen met een gloednieuw album getiteld Beyond The Door vol vrolijke op de jaren zeventig gebaseerde glitterrock met snerpende gitaarriffs en ijzersterke refreintjes. Een en al feest. Doet dus heel erg denken aan Cheap Trick. Maar dan met een licht onaangepaste punky inslag. Soms uit de bocht vliegend, bijvoorbeeld met een gierende gitaarsolo in het lichtvoetige liedje The Party Underground van Buzz Osborn, met wiens The Melvins Redd Kross door de VS tourt.

Beyond The Door is een van begin tot eind aanstekelijke plaat die je al snel mee kunt brullen. En toch is misschien wel het leukste liedje een interpretatie van een nummer van Sparks; When do I get to sing ‘My Way’ doet amper nog denken aan het met elektronica overgoten artrock-origineel maar is een vlammende gepassioneerde gitaarsong geworden. Instant klassieker om keer op keer op te zetten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s