Sophie Hunger + DEWEY

31 oktober 2018, Lantaren/Venster, Rotterdam

Over het in 2015 verschenen album Supermoon schreef Muzine nog dat het lijkt alsof de Zwitserse Sophie Hunger nog zoeken is. Alsof ze haar eigen stijl nog niet echt heeft gevonden, ook niet na vier albums. Nu komt zij met haar nieuwe plaat Molecules op zak naar Rotterdam. Een album waarin ze een reuzenstap zet in haar ontwikkeling en kiest voor een nieuw geluid dat wordt gedomineerd door elektronica; Veel synthesizers en elektronische beats. Een album dat daarmee consistenter is dan haar voorgaande werk en gek genoeg ook toegankelijker is geworden. En wat blijkt in Lantaren/Venster: ook haar oudere werk komt erg goed uit de verf in die nieuwe setting. Sophie Hunger lijkt haar stem te hebben gevonden.

Hunger staat synoniem voor kwaliteitspop. Ook haar oudere werk bestaat bijna enkel uit heel persoonlijke, bijzondere maar altijd perfecte liedjes. Die kwaliteit verwacht je dan ook als zij aantreedt in Rotterdam. In een zaal dan ook nog die het mogelijk maakt perfectie na te streven. En dat krijgt de redelijk gevulde zaal met vooral fans – op een enkeling na die vooral komt om te geinen en bij te kletsen met vrienden – dan ook voorgeschoteld. Hunger en haar drie metgezellen geven een concert waar een puntje aan te zuigen is. Alles perfect uitgevoerd, goed klinkend, subtiel en soms stormachtig. Stuk voor stuk zijn het zeer vaardige muzikanten. Indrukwekkend is hoe Hunger met speels gemak in verschillende talen zingt; dan in bijna onverstaanbaar Zwitsers-Duits, dan weer in hoog Duits, Frans en Engels. Haar metgezellen zijn of een kei op hun instrument of bespelen een breed scala; van ronkende synths tot en met flügelhorn.

De band speelt geconcentreerd maar subtiel is aan de gezichtsuitdrukkingen te zien dat ze het met plezier doen. Tijdens deze omvangrijke tour spelen ze avond aan avond. En toch breekt er steeds weer een glimlach door op het gezicht van Sophie Hunger, vooral op de momenten dat een van haar bandleden rake klappen uitdeelt of met subtiel spel net boven het maaiveld uitkomt. Op straat zou je zo maar aan haar voorbij lopen. Ze ziet er een beetje als een kleurloos meisje uit; kleine mond, net geen melkboerenhondenhaar, ogen verstopt achter in smalle spleten getrokken oogleden. Toch heeft Sophie Hunger op het podium een dijk van een uitstraling door de beleving die uit haar poriën spat.

Hunger doorloopt in Lantaren/Venster haar volledige repertoire van Sad Fisherman van haar debuut Sketches On Sea uit 2007 via Das Neue en intieme solo toegift-met-mondharmonica Take a Turn van The Danger Of Light tot en met uiteraard verschillende liedjes van haar nieuwe plaat zoals een prachtige uitvoering van There Is Still Pain Left. Het oudere werk valt opvallend goed in de smaak bij de verzamelde fans; kreten van verrukking gaan op als Hunger Die Ganze Welt inzet. Toch blijft het wat lauwtjes in Rotterdam en ook bij uitstek dansbaar Tricks van haar nieuwe plaat laat de vlam niet in de pan vliegen. Alsof het publiek zich aanpaste bij de sympathieke bescheiden opstelling van de artieste.

DEWEY

Als opwarmertje trad de uit Londen afkomstige DEWEY op. Solo met een gitaar en een doos vol elektronische geluiden die haar zang begeleiden. Een artiest die haar naam met hoofdletters schreeuwt, applaus afdwingt door na elk nummer er alvast voor te bedanken en met een ietwat verwaande dromerige blik naar het plafond staart, maakt het toeschouwers lastig nog op de muziek te letten. Die paste qua sound en insteek prima bij het hoofdprogramma maar steekt er evenzeer schril bij af omdat het de spitsvondigheid en energie mist.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s