Roald van Oosten – Oh Dark Hundred

Hiep hiep hoera: Roald van Oosten schrijft weer liedjes! De voormalig voorman van Caesar – laten we nou eerlijk zijn toch een van de leukste bands uit de Excelsiorstal uit de beginperiode van het label – heeft weer zin om in een bandje te spelen en is daarom naast zijn werkzaamheden rond theater en film met wat bevriende muzikanten het oefenhok ingetrokken om een plaat te maken. Op Oh Dark Hundred horen we hem zoals we hem uit het verleden nog goed kennen. Met die eigenaardige, soms wat onvaste maar o zo karakteristieke stem, zijn uit duizenden te herkennen gitaarsound en met name die speelse liedjes vol fantasie en verbeelding.

Met een beetje goede wil zou je Oh Dark Hundred een conceptplaat kunnen noemen. De titel verwijst naar de nacht, middernacht meer bepaald. Het moment waarop ons brein ons nog wel eens naar plaatsen ver buiten de realiteit wil voeren; in je hoofd of juist ver daarbuiten. Daarover gaan bijna alle liedjes op Oh Dark Hundred: over science fiction en natuurlijk over katten ook; een milde obsessie voor Van Oosten. De nachtelijke wereld vol verbeelding en fantasie wordt muzikaal bijpassend ingekleurd met een af en toe doldwaas breed pallet aan instrumenten, een hoop retro elektronica en geluidjes. Dat start al in openingsnummer Snug waar met behulp van een synthesizer een geluid wordt gemaakt dat nog het meest aan een theremin doet denken en een spookachtig sfeertje creëert. En in Lets Go Spacey worden echt alle registers opengetrokken met een groot aantal grappige geluidjes. Dat gaat geen moment ten koste gaat van het liedje. Lets Go Spacey heeft – als bijna alle liedjes op deze plaat – een refrein met een betoverend mooie melodie en die blijft in al die aankleding prachtig overeind.

De soloplaat van Roald van Oosten staat vol prachtig ambachtelijk gecomponeerde liedjes. Neem nu single Pilots Of Luna, een luisterliedje met de potentie een oorwurm te zijn, maar dan een waar je je niet aan gaat ergeren. Twee liedjes wijken in sfeer maar vooral tekstueel af. Nothing Political en Acceleration klinken plots hard realistisch tussen al het gedroom. Het zijn dan ook geen teksten van Van Oosten, maar geschreven door toneelschrijver Martin Crimp, waar Van Oosten ooit mee samenwerkte. Dat realisme misstaat zeker niet; deze twee liedjes behoren tot de sterkste op de plaat.

Oh Dark Hundred houdt een beetje het midden tussen wat Caesar in het verleden deed en dat andere project van Van Oosten Ghosttrucker. Het is rustiger en minder hard dan Caesar kon zijn, maar de speelsheid is onverminderd terug te vinden in het solowerk van Roald van Oosten. Net als de licht melancholische toets. Oude fans van Caesar hebben er een juweel in de platenkast bij.

Een gedachte over “Roald van Oosten – Oh Dark Hundred

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s