Flug 8 – Trans Atlantik

Leuke plaat voor liefhebbers van oude electronica. Flug 8 – in werkelijkheid internationaal vermaard fotograaf Daniel Herrmann uit het Duitse Offenbach – klinkt op de derde plaat Trans Atlantik als een Krafwerk-surrogaat. De mooie hoes van de plaat kan overigens als een referentie aan Kraftwerk worden uitgelegd. Je herkent sounds van de eerste electro-wave platen uit de jaren tachtig, zoals die van Orchestral Manouvres In The Dark. Een enkel nummer lijkt een mix van de sound van Front 242 (de pompende electronische hi-at) en de depri sfeer van Anne Clark. En ja, op een nummertje doet Einstürzende Neubautens eigen N.U. Unruh mee. Het wordt helemaal af als een monotone stem in het Duits tekstflarden scandeert en herhaalt, herhaalt, herhaalt; ‘Das ist der Weg, der Weg in die Zukunft’. Kraut-Techno, is wat Flug 8 zelf suggereert om het te noemen.

Zo ver niets dan goed nieuws. Maar Trans Atlantik is niet erg stijlvast. Naar mate de plaat vordert komen bijna lounge-achtige stukken langs die verdacht modern gaan klinken. En in Watch Me Grow zingt Mono Girl (de Deense zangeres Kristina Krisoffersen) op een manier die wel erg aan Portishead doet denken. Ook niet echt vintage-jaren-tachtig.

Maar ernstiger is de monotonie die bijna alle composities kenmerkt. Daar hoeft niks mis mee te zijn, maar op deze plaat grijpt het je op den duur toch wel wat te zeer naar de keel. Er gebeurt dan toch te weinig om er bij wakker te blijven. Zeker ook omdat Trans Atlantik met 12 stukken die samen ruim 77 minuten klokken, het geduld veel te zeer op de proef stelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s