EUT – Be My Reactor

Be My Reactor is alweer het derde album van de Amsterdamse indiepoppers luisterend naar de naam EUT. Toch is het ook een primeur, want het is zijn eerste compleet zelfgeproduceerde plaat, grotendeels geschreven en opgenomen tijdens de coronaperiode, zodat de band vrij van deadlines en tourschema’s volop kon experimenteren. Daarvoor schafte de band allerlei synthesizers aan en maakte zich al liedjes schrijvend die nieuwe instrumenten eigen, hetgeen … Lees verder EUT – Be My Reactor

Pale Blue Eyes – This House

Pale Blue Eyes lijkt patent te hebben op platen over verlies. Ging het debuutalbum van het trio over de verwerking van de dood van de vader van zanger/gitarist Matt Board, de opvolger staat in het teken van afscheid nemen van zijn moeder. De foto op de voorkant is van het ouderlijk huis. Toch is This House geen deprimerende plaat. Integendeel, het album staat bol van … Lees verder Pale Blue Eyes – This House

Checklist #19

Met dit keer aandacht voor Microwolf, Slowdive en Buck Meek; plaatjes die je even moet checken! Buck Meek – Haunted MountainDe gitarist met onvaste stem van Big Thief Buck Meek pakt ons in met zijn solo-plaat vol betoverende alt-countryliedjes. De plaat begint mysterieus met Mood Ring, een nummer dat in feite een klein liedje is, maar wordt gehuld in een deken van geluiden. Niet echt … Lees verder Checklist #19

Checklist #18

Te veel, er is gewoon te veel. Dus moet je kiezen. Osees – Intercepted MessageMoeten we hier nog iets over zeggen? Gewoon hartstikke lekker joh, en meer catchy liedjes dan ooit. Of moeten we het daarom als een sell out zien? Nou ja, zelf checken dus! Liefst als je een goede bui hebt, en liefst als je geen goede bui hebt; in beide gevallen krijg … Lees verder Checklist #18

Indigo Pastel – Westerschelde

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar als een band zich in woord verbindt aan een streek als Zeeland, heb ik er direct een vooroordeel bij. Dan denk ik aan Oerend Hard, Bestel Maar of de platte poëzie van Bløf. Ik verwacht iemand met een accent. In een gesprek met MuziScene zegt zanger Tim Roos van Indigo Pastel het zelf: de teksten van … Lees verder Indigo Pastel – Westerschelde

Remy van Kesteren – Muses

Het nieuwste album van de Nederlandse harpist Remy van Kesteren is genoemd naar de negen muzen uit de Griekse mythologie. Het bevat bewerkingen van nummers door negen componisten, artiesten of bands die voor zijn muzikale smaakontwikkeling belangrijk zijn geweest. Zelf zegt hij hierover: “Voor deze plaat heb ik ervoor gekozen om een aantal nummers te herwerken van enkele van mijn favoriete bands en artiesten zoals … Lees verder Remy van Kesteren – Muses

Tim Knol – Long Live Your Friends

Ooit ging het niet zo lekker met Tim Knol. Muzikaal ging het lang niet slecht, naar de jonge songsmid pleegde roofbouw op zijn eigen lichaam. Al dan niet geholpen door de coronaperiode werkte hij aan een gezondere levensstijl. Met het eerste album van de gezondere Knol, Lightyears Better legde hij de lat onwerkelijk hoog voor vervolgreleases. Toch blijkt er geen reden om hierover zorgen te maken, … Lees verder Tim Knol – Long Live Your Friends

Checklist #17

Luister maar eens. The Van Pelt – Artisans & MerchantsEerste nieuwe opnamen van The Van Pelt, de invloedrijke artrock band met slowcore-trekjes die in 1997 uit elkaar ging. Leden stonden daarna aan de wortel van bijvoorbeeld Blond Redhead en Jets to Brazil. Het vroege werk van The Van Pelt kenmerkt zich door minimalistische composities met in elkaar verweven gitaarlijnen en intussen populair geworden praatzang. Het … Lees verder Checklist #17

Broeder Dieleman – Oh Mijn Ziel

Wie dacht dat Broeder Dieleman een soloproject is, zal zich even achter de oren krabben bij het lezen van de lijst muzikanten die meewerkten aan het zesde album van de Zeeuw. Maar liefst zeven muzikanten werkten mee. En niet alleen muzikaal, ook tekstueel geeft Tonnie Dieleman op Oh Mijn Ziel veel uit handen. Zo schreef hij het merendeel van de nummers met Baby Dee, die … Lees verder Broeder Dieleman – Oh Mijn Ziel

John Coffey – FOUR

Na drie albums stopte de band op zijn hoogtepunt in 2015. Alsof hij niet is weggeweest pakt John Coffey de draad in 2023 weer op. Bloed kruipt waar het niet gaan kan, en hoewel menigeen vorig jaar na de uitstekende debuutplaat van Beachdog, waar frontman David Achter de Molen wederom zijn stembanden tot het uiterste dreef, zich afvroeg of het doek voor John Coffey dan … Lees verder John Coffey – FOUR