Hoera! Dizzy Panda is terug met een nieuwe plaat. De laatste keer dat wij over het duo schreven was 2022, toen het album Panda Points verscheen. Inmiddels zijn we twee jaar verder, is het album dat vorig jaar verscheen, Groove Safari op mysterieuze wijze aan ons voorbijgegaan, maar kunnen we met de komst van Pentapolis gerust vaststellen dat de Panda’s hun groove niet hebben verloren. Op … Lees verder Dizzy Panda & The Perics – Pentapolis
Liefhebbers van Ulrika Spacek opgelet, achter de naam Astrel K gaat frontman en voornaamste componist van de Britse band Rhys Edwards schuil. The Foreign Department is zijn solo-album dat heel veel kenmerken deelt met het werk van de band van Edwards, waarbij het meest prominent zijn bijzondere manier van liedjes schrijven. Verschillen zijn er natuurlijk ook. Waar Ulrika Spacek – we schreeuwden het van de … Lees verder Astrel K – The Foreign Department
Wat is er nog meer uitgekomen dezer dagen? Nou, fantastische platen van Master Peace en The Bevis Frond bijvoorbeeld, en lokale helden Laura Palmer! Check ze in de MuziScene checklist! Mourn – The AvoiderZe zijn een beetje in de aandacht weggezakt, zo lijkt het, de uit Catalonië afkomstige formatie Mourn, gebouwd rond het duo Jazz Rodríguez en Carla Pérez. Na een aantal bijzonder geslaagde albums … Lees verder Checklist met Mourn, Laura Palmer, Master Peace en The Bevis Frond
Yard Act; bij het verschijnen van hun debuut The Overload overheerste nog het gevoel van ‘net niet’. Veelzeggend misschien; in een platenzaak hoorden we dat het album pas begon te verkopen toen het in de uitverkoop ging. Te veel zwakke nummers naast liedjes die wél raak waren, zoals het titelnummer. Nu ligt de opvolger er, en wordt bewaarheid waar we met het tussentijds verschijnen van … Lees verder Yard Act – Where’s My Utopia
Het is meer punk dan rock en sowieso te zwaar voor punkrock. De meeste nummers zijn kort of zeer kort (korter dan 2 minuten), dus dan neig ik naar hardcore voor een typering. Maar in welke categorie vallen dan de langere nummers? Dat zijn er drie en samen zijn ze goed voor ongeveer de helft van de tijd op het zesde album van Pissed Jeans. … Lees verder Pissed Jeans – Half Divorce
Wie door de single Lego Ring geïnteresseerd raakt in Faye Webster en op onderzoek uitgaat, komt er snel achter dat er niet veel van dat type nummers staan op haar vijfde album Underdressed at the Symphony. In Lego Ring speelt een pompende bas een hoofdrol en het nummer heeft met een rafelrandje een duidelijk indie-feel. Zet de plaat op, en je ontdekt een caleidoscoop aan … Lees verder Faye Webster – Underdressed at the Symphony
Tara Thomas uit Rotterdam – student aan het Albeda – brengt haar liedjes tot leven met haar band Sy-Ki. Het debuutalbum A game of psyche van de band met Alex van Rijsewijk (toetsen), Ana Hernández Barrera (bas) en Edward Smith (gitaar) telt acht wonderlijke liedjes die door Thomas en vrienden wordt gekenschetst als ‘futuristische bedroompop’. Ze laten zich inspireren door onder andere Massive Attack, Slowdive … Lees verder Sy-ki – A game of psyche
Vorig jaar oktober nam de zanger van het rockende trio Staplers contact met ons op. Of we iets konden met single Sinners Sin Aangezien wij ook wel eens zondigen en het zonde leek om niets met het energieke nummer te doen, namen we het op in onze wekelijkse playlist. Begin dit jaar was het de beurt aan Nevertheneverthenever, dat we wederom met geen mogelijkheid konden … Lees verder Staplers – Burn This
En waar moet je dit weekeinde óók nog even naar luisteren? Thrilled – Out Of It (ep)Thrilled uit Rotterdam grijpt terug op de shoegaze van de jaren negentig. Met hun eerste ep zetten ze vol overtuiging een sound neer die in de verte doet denken aan bijvoorbeeld de eerste ep’s van Ride en de liefde voor effectenpedaaltjes met verve wordt beleden. Thrilled pakt met opener … Lees verder Checklist met Thrilled, Zea en The Snuts
Er lijkt een ware revival aan de gang van sixties georiënteerde muziek. Mooon is wat dat betreft niet alleen. Toch is de band geen meeloper, want met III presenteert het Brabantse trio reeds zijn derde album dat inspiratie put uit muziek van bijvoorbeeld The Who en The Small Faces. Wat mij betreft moet dit dan wel de kers op de taart worden, want beide voorgangers … Lees verder Mooon – III
MuziScene magazine 