Het lijkt erop dat shoegaze aan een revival bezig is en zich niet langer beperkt tot activiteiten onder de radar, die enkel door een select gezelschap liefhebbers wordt opgemerkt. Het uit Texas afkomstige vijftal Trauma Ray lijkt hiervan een goed voorbeeld. Het grossiert in complexe, intense en expressieve tracks waarmee het zich duidelijk in de kijker heeft gespeeld, wat resulteerde in een contract bij Dais … Lees verder Trauma Ray – Chameleon
Op zijn vorige ep Splinter nam The Stone Souls ons mee op een muzikale road trip door de woestijn. Op Riptide is de band aangekomen bij de West Coast en herleeft late 60’s surf rock. Als intro horen we geruststellend watergeruis van een kalme branding, waarna The Stone Souls een golf van easy surf uit onze speakers toveren. Opener Surfin’ Black Waves wordt gevolgd door … Lees verder The Stone Souls – Riptide
Ongeveer een half jaar geleden ontvingen we een dm via insta: “Hey! Onze nieuwe single komt vandaag uit, zouden jullie het leuk vinden om die te reviewen? Groetjes Emma” de Haagse band Røyking was toen net een jaar bezig met het schrijven van nummers. Omdat we geen singles recenseren, moesten we echter wachten op het verschijnen van een ep of album. Inmiddels is die eerste … Lees verder Røyking – Déjà Vuig
Oh ja, ook dit is er nog verschenen en is de moeite van het checken waard. Nap Eyes – The Neon GateVier jaar even niks gehoord van de Canadezen Nap Eyes, die band die uit dat desolate stukje van het land komt dat luistert naar de poëtische naam Nova Scotia. Het is alsof je de stormen die het rotsige landschap geselen hoort in hun muziek, … Lees verder Checklist met Nap Eyes, Porridge Radio en Nieuwe Nederlandse Naïviteit
De muziek van High Vis doet mij in eerste instantie sterk denken aan die van Porno For Pyros, met (gitaar-)invloeden van The Edges (U2) karakteristieke geluid in de jaren tachtig. Is dat storend? Geenszins, maar nadat eenmaal die gedachte post heeft gevat, laat hij mij niet meer los en luister ik toch minder onbevangen naar de nummers die stuk voor stuk single-materiaal lijken en waarvan … Lees verder High Vis – Guided Tour
Als Mia Porter, maakte de Rotterdamse songwriter en producer Birgit de Priester in 2021 haar debuut met de door haarzelf geproduceerde EP okay. Vergeleken met deze ep is het eveneens door haarzelf geproduceerde debuutalbum een stuk minder traditioneel en kan gerust worden gesteld dat De Priester het roer enigszins heeft omgegooid. Enigszins? Ja, want de koerswijziging betreft met name haar zang. De titel in gedachten … Lees verder Birgit de Priester – Made 4 Fun
Het had maar een haartje gescheeld of Naive Set was er niet meer geweest. Twee gebeurtenissen hebben dit onheil voorkomen. Het verschijnen in 2020 van Andy Shauf’s liedje You Slipped Away. Daarbij vertelde hij dat hij had getracht een ‘old standard’ te schrijven. Dat fascineerde en inspireerde Naive Set’s Mikey Casalaina. Kan dat, heden ten dage een in tradities gewortelde ‘standard’ schrijven? Tweede reddingsboei voor … Lees verder Naive Set – In Air Quotes
Jelle Haagsma – de naam Jellephant is aan hem blijven kleven sinds de middelbare school – had na een periode met zijn band Jellephant & The Phantoms te hebben gewerkt ernstig behoefte om weer in zijn eentje achter de knoppen te zitten. Daar kan hij zijn fantasie het werk laten doen. Onversneden, geen compromissen, geen invloeden van buiten af, hoe goed die ook zijn bedoeld … Lees verder Jellephant – Undead
Wat is er uitgekomen dat je even moet horen? Check het in de MuziScene Checklist! Tucker Zimmerman – Dance Of LoveHet lijkt op het ogenblik wel of alles wat Big Thief en met name Adrianne Lenker aanraakt in goud verandert. Dat is zeker het geval met het elfde studio-album van de Belgisch-Amerikaanse singer-songwriter Tucker Zimmerman. Hij tekende voor 4AD en ging in de VS de … Lees verder Checklist met Tucker Zimmerman (met Adrianne Lenker), Current Joys, Famous, O’summer Vacation en Godspeed You! Black Emperor
Plexi is het derde album van de Kempische garagerock/punkband Crackups. Het viertal trapt het gaspedaal flink en laat vette slipsporen na. Er is duidelijk een need for speed. En waarom ook niet? Vooral wanneer je het zo goed en retestrak kunt neerzetten. Plexi is met tien nummers goed voor een woeste rit van ruim twintig minuten die geen moment verveelt. Sterker nog, zodra het slotakkoord … Lees verder Crackups – Plexi
MuziScene magazine 