Boem! In amper een half uurtje walsen Phoebe Lunny en Lilly Macieira genadeloos over je heen. Who Let The Dogs Out is een album waar je je vingers lelijk aan kunt branden. Een Cobra12 aan je voordeur. Een feestje dat kwaadaardig uit de rails loopt nadat iedereen te veel van een zoetig drankje heeft gedronken. Moet je een album afsluiten met een lief en gevoelig … Lees verder Lambrini Girls – Who Let The Dogs Out
Liefhebbers van The Black Keys, Eagles Of Death Metal en Dawn Brothers opgelet: met Hold Fast katapulteert Beans & Fatback je middels retro roots het nieuwe jaar in. Dit album staat dankzij soulvolle rhythm and blues en vintage klinkende garage met één been in het verleden, waardoor de nummers direct vertrouwd aanvoelen, en met het andere been in het heden, want hoewel de liedjes je … Lees verder Beans & Fatback – Hold Fast
‘Here we go with riff one…’. Zonder al te veel bombarie en zonder dralen vliegt Franz Ferdinand uit de startblokken in het gloednieuwe jaar 2025 met hun album The Human Fear. Je zou bijna vergeten dat het zeven jaar wachten is geweest op iets nieuws van de Schotten. Maar zodra de eerste klanken uit de speakers knallen na de weinig glamoureuze introductie door Alex Kapranos, … Lees verder Franz Ferdinand – The Human Fear
Als ik een laatste oom in een serie wegbreng op een kille decembermiddag, gonzen de woorden van Moze Naél door mijn hoofd; ‘toen de familie nog intact was‘. Terwijl Mink Steekelenburg op zijn piano smakelijke kabbelende geluidstapijtjes smeert, vertelt de spoken word-artiest over zijn herinneringen aan een verjaardag. Je kijkt door de ogen van een kind en voelt de opwinding over wat er die dag … Lees verder Moze Naél en Winterdagen – Zielsrust
Met It’s Still Now presenteert de Berlijnse band Carolina Lee zijn tweede langspeler. Het kwartet Carolina Lee dat wordt aangevoerd door zangeres Nadja Carolina beperkt zich tot een minimalistische sound die een evenwicht lijkt te vinden in het geluid van vrouwelijke singer-songwriters uit de jaren 70 en dreampop uit de jaren 90. Met behulp van gitaar, keyboards, bas en drums creëert de band langzame, dromerige, … Lees verder Carolina Lee – If I Try
De vijf tracks op de nieuwe ep van Amsterdams Tape Toy verraden een lichte koerswijziging. De sound van de band is wat commerciëler geworden, ligt nog beter in het gehoor, zoekt een mooi evenwicht tussen uitdagend en toegankelijk. Tape Toy kennen we nog van hun ep TTYS uit 2023. We hoorden een frisse indierockband die prima liedjes weet te schrijven en die vol overtuiging brengt. … Lees verder Tape Toy – Launch The Rocket ep
Sleepstorm is een alternatieve rockband uit Twente. Het trio maakt sinds 2015 donkergetinte muziek met duidelijke invloeden uit de jaren ’80. Nadat de band in 2018 stopt met liveoptredens brengt hij in 2019 een instrumentaal album uit, dat bedoeld is als luisteralbum. Het krijgt de naam Autum Sunset, wat doet vermoeden dat de heren in de nadagen van hun leven zitten. Als dan in 2022 Retrospect … Lees verder Sleepstorm – Shallow Abyss
Twee jaar geleden mocht ik al eens een album van Christien Oele, beter bekend als VanWyck, recenseren. Ik was daar blij mee, want wat kan die vrouw liedjes schrijven en mooi zingen. Destijds schreef ik dat VanWyck een van Nederlands best bewaarde geheimen van Nederland is en dat daar maar eens verandering in moet komen. Blijkbaar is dat niet gelukt, want ik zag haar nieuwe … Lees verder VanWyck – Dust Chaser
De Franse indiepopzangeres, muzikant en producer Flora Rose Marinoni maakt melodieuze liedjes. Ze maakt er geen geheim van waar ze haar inspiratie vandaan: ze is een zelfverklaard fan van onder andere Taylor Swift, Harry Styles en The 1975. Logisch dus dat ze jonge luisteraars met een vergelijkbare muzieksmaak aanspreekt, maar wie even de moeite neemt, ontdekt al gauw dat haar muziek tamelijk tijdloos is en … Lees verder Flora Rose – Falling Through The Drops Of Time
Nieuwe releases waarvan het de moeite waard is dat je van het bestaan weet. Big’n – End Comes Too SoonZet de plaat op en al na een paar seconden weet je uit welk vaatje dit viertal uit Chicago tapt: de hakkende gitaren, de bass-sound en de krijsende vocalen brengen ons naar Shellac-sferen. Big’n is zeker geen nieuwkomer op dit front. Al sinds 1990 maken ze … Lees verder Checklist met Big’n, Mayflower Madame, The Unthanks, Organi, Yannis & The Yaw en Total Tommy
MuziScene magazine 