De Engelse kwaliteitskrant The Guardian probeerde de zwijgzame J Mascis onlangs te interviewen. Voor fans lezenswaardig. Ook al kom je niet veel te weten over de frontman van Dinosaur Jr., vooral bekend om zijn scheurende gitaarsolo’s. Toch zegt hij tussen neus en lippen iets dat zijn vandaag verschenen nieuwe soloplaat aardig kenschetst: hij zegt niet verbaasd te zijn als blijkt dat hij regelmatig plagiaat pleegt … Lees verder J Mascis – What Do We Do Now
De Utrechtse formatie Ništa stapt in het licht met hun gelijknamige debuut-album. Een plaat die net zo lang duurt als menig ander album, maar slechts vier nummers telt. Stuk voor stuk zijn het lange tracks waarbinnen de band van sfeer naar sfeer dwaalt. Elk nummer is een wereld op zich. Ništa doet precies wat ze over zichzelf vertellen: ‘we maken lange, melancholische en dynamische nummers … Lees verder Ništa – Ništa
Thom Yorke, Jonny Greenwood en Tom Skinner gaan dus voort met hun avontuur. De formatie die ruim een jaar geleden met veel geheimzinnigheid en bombarie werd gelanceerd is intussen bij iedereen bekend; het debuutalbum A Light For Attracting Attention zal goed zijn verkocht. Niet ten onrechte, want het album vertoonde weliswaar heel wat gelijkenissen met het werk dat we van Yorke kennen, maar kreeg toch … Lees verder The Smile – Wall Of Eyes
De grote vakantie. Die woorden roepen nostalgie op. Een term die in je geheugen rondhangt, uit de tijd dat je nog op de basisschool zat. Woorden die horen bij de bijna onoverzichtelijke periode in de zomer vol vrijheid en mooi weer. Hunkeren naar eindeloos buiten spelen. Weet je nog hoe dat voelde? Johan is terug, en hun nieuwe album heet The Great Vacation. Een titel … Lees verder Johan – The Great Vacation
Relatieve laatbloeiers zijn het viertal dat Future Islands vormt. Ze maken al zo’n 20 jaar muziek met elkaar en werden pas ontdekt toen ze al wat jaartjes aan de weg timmerden. We leerden ze echt goed kennen met de wereldhit Seasons en het eigenaardige dansje van zanger Samuel T. Herring. Future Islands heeft met die aparte bezetting waarin sterke baslijnen en een breed tapijt synths … Lees verder Future Islands – People Who Aren’t There Anymore
Op hun tweede album A Taste of Possibility laat het Franse trio Keep Dancing Inc. ons niet doen wat ze met hun naam beloven: 42 minuten lang dansen. Dat is misschien teleurstellend. Een single als Radio en ouder werk doet ons namelijk uitzien naar een album dat ergens zweeft tussen funkende disco en zweterige jaren tachtig electro. Ook de door de leden genoemde inspiratiebronnen doen … Lees verder Keep Dancing Inc. – A Taste Of Possibility
Zo. Ga je er even voor zitten? En maak je klaar om 79 minuten lang gewaterboard te worden door de Franse postrock-formatie Slift. Zij walsen je kamer binnen met wat je zou kunnen omschrijven als een ouderwetse rockopera, een moderne Tommy, uitgevoerd in een kolkende mix van postrock, heavy metal, math- of psychrock, doem- en wave-invloeden. Merendeels al schreeuwend gezongen. Nee, Ilion is geen makkelijke … Lees verder Slift – Ilion
Liefhebbers van subtiele gitaarpop met geraffineerde samenzang in de lijn van Teenage Fanclub tot en met The Posies worden de komende weken verwend. Een nieuw album van Johan staat op stapel – maak je borst maar vast nat – en vandaag verschijnt een nieuw plaatje van The Maureens, al sinds jaar en dag Utrechts antwoord op dat eerder genoemde Johan (al woont de band tegenwoordig … Lees verder The Maureens – Everyone Smiles
Bill Ryder-Jones leerden we zo rond 2015 kennen aan de hand van zijn tweede album West Kirby County Primary, een plaatje dat ons inpalmde met fris klinkende gitaarpop, een beetje geënt op de Amerikaanse school. Niet verwonderlijk misschien, voor een gitarist die sessiewerk verrichtte voor bijvoorbeeld Arctic Monkeys. En met fris bedoelen we ook optimistisch klinkend; muziek waar je vrolijk van wordt, ondanks de teksten … Lees verder Bill Ryder-Jones – Iechyd Da
Ooit ontdekt door Tim Knol, maar ook gewoon op eigen kracht een band om rekening mee te houden: Teddy’s Hit. Hun debuut Painters schreven we al de hemel in, en dat gaan we ook doen met opvolger Scratch. Een belangrijke reden om dat te doen is het feit dat Teddy’s Hit de hit-formule niet herhaalt, maar op het tweede album een nieuwe koers kiest. Feit … Lees verder Teddy’s Hit – Scratch
MuziScene magazine 