Het eerste dat opvalt aan After All These Years van de uit het Belgische Kempen afkomstige trio indierockers Birdhause is dat het zo ongelooflijk Amerikaans klinkt. Hoewel de bandleden gemiddeld zo’n dertig zijn, hebben ze goed geluisterd naar bands uit de jaren 90 van de vorige eeuw. Met name Blink-182 popt als referentie op bij het beluisteren van het vijftal nummers dat de debuut-ep bevolkt, maar ook Greenday, Sum 41, Simple Plan en 5 Seconds Of Summer kunnen als verwijzing dienen. Of dat erg is? Geenszins, want deze ep bruist van de energie en klinkt allesbehalve belegen.  

Vier singles loste het trio sinds begin dit jaar en ik kan ze geen ongelijk geven. Waarom broeden op eitjes die al rijp zijn? Reeds in 2024 dook de band de studio in en aangezien After All These Years in eigen beheer wordt uitgebracht, wil je de ep natuurlijk stevig neerzetten. Trouwens het zijn stuk voor stuk singlewaardige nummers, die zowel op de radio als op festivalweides hoge ogen kunnen gooien. Bovendien bewaart het drietal best for last, want slotnummer van de ep, Slow Down is een goed behouden geheim. Dit nummer verbindt alternative met indie rock door toevoeging van een frisse popsound, terwijl de band de tijd neemt om het neer te zetten. Met vier minuten is langer dan de meeste nummers op de ep en ondanks de titel weet het trio er stevig de sokken in te houden. 

Broken Bicyle is de banger, de punkrocker, met een aanstekelijk intro dat verweven is door het gehele nummer en later nog wordt verheven tot solo. Heerlijke baslijn en stevige drums zorgen ervoor dat het nummer niet ontspoord maar in een rechte lijn naar de finish koerst. Float Away is al even aanstekelijk, een oorwurm, die een kriebel om te koesteren oproept. Birdhause lijkt te grossieren in poppunk die besmettelijk is want ook I Will Be Waiting en Escape Plan brengen een gelukzalig gevoel van herkenning. Beide nummers beginnen met een gitaarlick die een chemische reactie in mijn hersens teweegbrengt waardoor ik wel moet luisteren en ik vergeet wat ik aan het doen was. 

Valt er dan niets aan te merken op After All These Years? Welja, wie zoekt vindt altijd wel wat. Als schrijver ken ik de kracht van de drieslag, dat op Escape Plan sommige zinnen vier keer worden herhaald, vind ik dan storend en ik heb de neiging om te checken of de naald blijft hangen. Dat het lijkt alsof ik de nummers al jaren ken, zou je als gebrek aan originaliteit kunnen zien, maar dat is klinkklare onzin, want dat een jonge band weet waar hij de mosterd haalt is in dit geval bepaald geen straf. (Dankzij) After All These Years voel ik mij weer jong en man, dat voelt goed!